Kaftanımı ikiye yırttım,yakınımla paylaştım ve ikimizde yarı çıplak kaldık,tıpkı rus atasözündeki gibi:’Bir anda bir kaç tavşanı kovalarsan,bir tanesini bile yakalayamazsın .’Bilimse şöyle diyor :Her şeyden önce ,bir tek kendini sev ;çünkü yeryüzünde her şeyin temeli şahsi çıkara dayanır.Bir tek kendini seversen ,işini de gerektiği gibi yaparsın ve kaftanında bütün kalır.Ekonomik doğru da bunu şöyle destek veriyor,toplumda ne kadar çok şahsi iş yapılırsa ,yani deyim yerindeyse,sağlam kaftan varsa,toplumun o kadar sağlam temelleri olur ve onda o kadar çok kamusal iş yapılır.Demek ki bir tek ve öncelikle kendimi alarak herkesi almış oluyorum ve yakınımın da yırtık bir kaftandan biraz daha fazla bir şey almasını,üstelik özel ,tek tek bağışlardan değil ,ortak refah sonucunda almasını sağlıyorum.