Ey kör bu yer, bu gök , bu yıldızlar boştur boş
Bırak onu bunu gönlünü hoş tut hoş
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Alacağın bir nefestir o da boş... O da boş ...
Ömer Hayyamyoutu.be/O3QiRxP0U1E
..
Çocuklar dünya karşısında yenik büyüyordu. Babalarından başka doğru bilmeden yaşlanıyordu erkekler. Çarşılar evleri çoktan teslim almıştı. kızlar şarkısını kimseye söyleyemiyordu. sokaklarda esen güneş değil , geri çekilme duygusuydu. Annelerin sütünde ışık yoktu. Kaba adamların kalın sesi örtmüştü ülkeyi. Güzellik, insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı. kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu. Bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herke. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşulanlara inanır olmuştu insanlar. incelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti.....
İnsanın Acısını İnsan Alır
.......
Kulağında karanfil taşıyan halkımın oğulları
Toplayın çadırlarınızı.Eski zamanlarda olduğu gibi
Çığ geliyor.Çağ çöküyor.
Gidiyoruz.
Dudaklarınıza ninni, ıslık ve destan alın
siyah sünnet çekin gözlerinize
Alıcı kuş telekleriyle
Ki ışısın yaprak yeşili gözlerinize kıstırdığınız
farz olan öfke
çapraz asın tüfeklerinizi
çağın dışına sürdüğü eski masallardaki
eşkiya resimleri gibi
yurdundan ve yüzyılından
kovulmuş çocukların tarihinde
gelenek kimi zaman başkaldırma biçimi...
.....
Murathan Mungan