Milyonlarca insan günebakan çiçeğini sever ama bilselerdi günebakan çiçeğinin mitolojik hikayesini sevmek için iki kere düşünürlerdi. Şu aralar ben o hikayenin Günebakan'ı gibiyim. Tam anlamıyla hüzünle kederimi karıştırıp aydın bir sabaha uyanmak için sarı renge boyanıyorum.
İçimde can kırıkları var kalbime batıyor.Yalanın, güvensizliğin, gurursuzluğun hikayesini yazan insanların olduğunu gördükçe kalbim bu dünyadan soğuyor.Buraya ait değilmişim gibi.Biri beni uyandırsın diye her gece yeniden umutlanıyorum. Yaşamdan biraz biraz uzak kalmak en iyisi ama bu düzensizliğin dengesizliğin düzeninden sıyrılmam zor.Ve bunu kabulleniş yada bu hak ediş biraz fazla olmaya başladı. Kendimdeyim hemde hiç olmadığım kadar dünyaya kafa tutuyorum kim gelirse gelsin hak ettiğini vermek için elimden geleni yapmak istiyorum.Zor değil ey ruhlar zor değil insan olmak zor değil.Denemek gerek. Öldürmeyin Ruhumuzu ama öldürün kalbinizdeki süveydaları..