Bir Ozanın sesi II. BölümFelsefe
Ne istersen bana yapabilirsin ama "Hakikatime" dokunmaya gücün yetmeyecek.
Kanımı ortalığa saçıp, bedenimi yakabilirsin ama ruhumu ne öldürebilir, ne de incitebilirsin.
Kollarıma zincir, ayaklarımı prangalar vurabilirsin ve beni karanlık zindanlara atabilirsin ama düşüncemi esir edemezsin, çünkü o uçsuz bucaksız göklerde esen rüzgarlar kadar özgürdür.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·112 syf.·
3 günde okudu
·2020 39. kitabı
Üçüncü kısım:KalıntılarFelsefe
Beni Tanrı'ya bırakın ve yavaşça çekin gidin buradan,
Badem ve elma ağacı çiçekleri,
Nisan rüzgarları ile ortalığa saçılırken,
Evlerinizin neşeli ortamına geri dönün ve orada,
Ölümün ben ve sizden alıp götüremediği şey bulun.
Beni huzura terkedin; çünkü burada gördüğünüz şey fani dünyadan,
Çok daha fazla anlam dolu...
OZANFelsefe
İşte bu ozandır, insanlıktan,
Bir gülücük dışında hiçbir şey istemeyen.
İşte bu ozandır ruhu yükselen.
Gökyüzünü güzel değişleriyle dolduran,
Yine de insanların sıcaklığının reddettikleri.
İnsanlar ne zamana kadar uykuya kalacaklar?
Ne zamana kadar anlık fırsatlardan yararlanacaklar?
Bir yerlere gelmiş kişileri yüceltip duracaklar?
Onların, ruh güzelliğini, barış ve aşkın işaretlerini, Görmelerini sağlayan kişilere,
Ne zamana kadar göz ardı edecekler?
Ne zamana kadar insanlar ölülere değer verirken, Yaşamlarını sefalet içinde sürdüren yaşayanları Unutacaklar?
Bir Ozanın Ölümü Onun YaşamasıdırFelsefe
Yüzyıllar sonra, şehrin insanları hastalıklarından ve cehalet uykusundan başlarını kaldırıp da, bilginin ışığını gördüklerinde, şehrin en güzel bahçesine onun bir heykelini diktiler ve yazdıkları kendilerine özgürlüğü getirmiş olan ozanın anısına her sene şenlikler düzenlediler.
Tanrım, insanın cehaleti ne kadar acımasız!