Deniz Ateş
@dnizates
Yalın ve basit bir üslupla küçük bir çocuğun gözünden -özelde Çekori'leri anlatıyor ama çocuğun Çeroki ya da başka millet, ırk veya dinden olmasının bir önemi yok aslında- evrensel diyebileceğemiz satır arası mesajlarıyla sosyal eleştiriye yer veren kitap, üslup olarak yer yer Şeker Poetakalı'na yaklaşıyor. Benim ta içimde bir yerlere dokunan yanı; çocuğun ve dağlarda, doğayla iç içe yaşayan insanların berrak zihin ve ruh dünyaları ve bir o kadar da modern kurumlar ve temsilcileri karşısındaki çaresizlikleri oldu. Doğadaki her tür canlıya samimi ve içten yaklaşımları zaten başlı başına cezbediyor insanı, hayran bırakıyor, büyük saygı uyandırıyor. Hisli, empati yeteneği gelişmiş okurlar için yer yer tebessümle yer yer yoğun bir hüzünle okunacak kitaplardan. Ama sonunda kesinlikle buruk bir tat kalıyor zihinde... Verimli okumalar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
XVI. yy'da yaşanmış bir mücadeleyle bize günümüz egemenlerin yönetim anlayışını okuma fırsatı veren, ne yazık ki artık kanıksanmış ve okuduğunuzda "zorbalığa" yabancı olmadığımızı -gören/görmek isteyen gözler için- sayfalarca anlatan, içeriği kadar anlatımının da sizi derinden sarstığını, duygusal tepkilerle iç dünyamızın allak bullak olduğunu göreceğiniz tam bir Zweig üslubu ve bakış açısı. Anlama ve anlamlardırma çabası içinde olan, özgürlük, özellikle fikri ve dini özgürlüğün birlikte yaşamak için ne kadar vazgeçilmez birer insani hak ve değer olduğunu zihinsel olarak da olsa tecrübe etmek isteyen, birtakım diktalarla vasat insan yaratma çabasının ne kadar yıkıcı ve boşa çaba olduğunu, tarihte bir yerlerde tecrübe edildiğini görmek isteyen ve insan doğasına düşmanlığın her dönemde var olduğu ve olacağını ama buna bakıp da karamsarlığa düşmemek gerektiğini somut bir anlatımla okumak isteyen, bu kısır döngüde entelektüel kesimin asla sessiz kalmamasının önemini görüp ders çıkarabilecek okur için başucu kitabı denebilir. Verimli ve keyifli okumalar...
Eğitimsizliğini fırsat bilerek halkın en saf duygularını istismar eden din ve millet düşmanlarının, güya din ve millet adına, dindarlığın ve vatanperverliğin realitesine rağmen, dindarların ve milletin gözü önünde riyâkâr tiyatrolarının yüz yıldır sahnelendiği bu topraklarda kadın kimliğiyle var olmanın zorluğunu, ve bunun hala ve -her dönemin şartları kendi içinde değerlendirmek mecburiyetiyle- daha da artarak devam ettiğini okura ayan beyan hissettiren bir Kurtuluş Savaşı romanı değil, kurtuluşun eğitimle olacağını ortaya koyan Halide Edip romanı, roman tekniği ve dili ayrı bir konu ve gerçekten kötü.
Her ne kadar komünizm methiyesi yapmış olsa da, modern politik ve sosyal sistemlerin sorgulandığı ütopya olmaya yazgılı bir anlatı. Özellikle Thomas More'un kitabın başında verilen yaşamı ve ilkeli duruşu karşısında insan kendini ve çevresini sorgulamaya başlıyor, kitapta yer yer More ve Raphael'in diyalogları içine sindirilmiş modern hukuk ve ekonomik sistem üzerine yaptıkları felsefi tespitlerin -her ne kadar eskimiş harcıalem tespitler de olsalar-ülkemle ne kadar örtüştüğünü görmek de -kitabın 1516'da yazıldığını da düşürseniz- ilginç ve üzücüydü.
Her biriniz ayrı ayrı ve veya hep birlikte Don Quijote’yiz. Algılarımızla bulanıklaşan bilincimizin elinde delirmesek de akıllı da değiliz.
Daha okumayan varsa okusun, ama toplumla analojik ve karşılaştırmalı olarak, satır aralarında ve gerisinde yazanları da atlamadan, kendini samimi olarak kitabın süzgecinden geçirmeyi de ihmal etmeden, sargılarımla...
