Zeyy
@dnzzeyy
Müziğin sesini duymayanlar dans edenleri deli sanıyor. (Nietzsche)
403 okur puanı
Ağustos 2014 tarihinde katıldı
On Küçük Asker yemeğe gitti,
Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz .
Dokuz Küçük Asker çok geç yattı,
Sabah biri uyanamadı.
Kaldı sekiz .
Sekiz Küçük Asker Devon'a gezmeye gitti,
Biri geri dönmedi. Kaldı yedi .
Yedi Küçük Asker odun kırdı ,
Biri baltayla kafasını yardı. Kaldı altı.
Altı Küçük Asker kovanla oynadı ,
Birini yabanarısı soktu. Kaldı beş.
Beş Küçük Asker hukuka merak sardı ,
Biri yargıç oldu. Kaldı dört.
Dört Küçük Asker denize yüzmeye gitti ,
Birini kırmızı balık yuttu .Kaldı üç .
Üç Küçük Asker hayvanat bahçesine gitti,
Birini büyük bir ayı kaptı . Kaldı iki .
İki Küçük Asker güneşte oturdu,
Birini güneş çarptı . Kaldı bir .
Bir Küçük Asker yapayalnız kaldı , Gidip kendini astı.
Ve sonra kimse kalmadı ..
Önceden nasıl öleceğinizi biliyorsunuz ama buna müdahale edemiyor ve bunu değiştiremiyorsunuz. Belki de onları ölüme iten buydu. Korkuları...
( Kitabın adı ile ilgili küçük bir detay:
Kitabın orijinal adı "And Then There Were None", "Ve Sonra Hiçbiri Kalmamıştı" veya "Ve Sonra Hiç Kimse Kalmamıştı" şeklinde Türkçeye çevrilebilir. Bu kitaba Agatha Christie, "On Küçük Zenci" adını vermiş, daha sonra fikrini değiştirip "On Küçük Kızılderili"de karar kılmıştır. Ancak son dönemlerde Amerika'da yaşanan ırkçılık olaylarının ardından, Londra merkezli Agatha Christie Vakfı'nın talebiyle kitabın adı gereksiz hakaret oluşturmaması için tüm ülkelerde "10 Kişiydiler" olarak yeniden değiştirildi.)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·290 syf.··
Beğendi
·2022 5. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 13 Haziran 2022 23:04
""İsimlerimiz etrafına örülü hayatların içinde miyiz , yoksa sürdüğümüz hayatlarla bizler mi kendimize , kendi ellerimizle isimler örmekteyiz ? Kim , kimin gölgesi ? Başkalarının gözünden değerimiz mi , bizim kendi gözümüzden kendimize atfettiğimiz değer mi gerçek olan ? Yoksa hepsi bir oyun mu yaşadıklarımızın ? .. Gölge oyunu ... Mattia Pascal ya da Adriano Meis ... Hangisi bu kitabın satırları arasından bizlere fısıldayan ? Biz , kimin gözüyle okumaktayız yazılanları ? Bir başka isimde , bir başka çevrenin içinde doğup büyümüş olsak bambaşka anlamlar mı çıkaracaktık okuduğumuzdan , yazdığımızdan , yaşadığımızdan ? Gölge Adam , Luigi Pirandello'nun ' masalsı gerçekçi ' satırları arasından buna benzer onlarca soruyla harekete geçiriyor zihnimizi ... Hayatla ve kendisiyle ' maskesiz ' yüzleşmek isteyenler için ..."" Enfes bir arka kapak yazısı.
Begüm Çakır'ın YouTube sayfasında tavsiye ettiği kitaplar arasında not ettiğim ve yazarın Biri Hiçbiri Binlercesi kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı oldu. Aslında daha bitirmemiş olmama rağmen hakkında inceleme yazmak istediğim nadir kitaplardan oldu. Hepimizin çok iyi bildiği edebiyatın kültürün popülaritesini artıran yazarlar ve kitaplar vardır. Dostoyevski gibi, Tolstoy gibi Shakespeare gibi , vs vs... Gördüğüm kadarıyla kalemi en az bu yazarlar kadar güçlü olan iç sorguyu vicdani muhakemeyi özgürlüğü en az bu yazarlar kadar iyi ifade eden bir yazar kendisi.
Bu kitapta da yazar aslında asıl kahramanımız Mattia Pascal'in kendisi ile özgürlüğü uğruna olmaya çalıştığı kişi yani Adriano Meis'in trajedik hikâyesini anlatıyor bize. Ve yazarımız bize ders niteliğinde bir roman yazıyor. Gerçek özgürlüğün ne olduğunu ve ne olmadığını anlatmaya çalışıyor.
Okurken hem sorgulatacak, hem eğlendirecek hem de yeri gelince hüzne
değerli Şeyler...Şiir
Sylvia Plath, Virginia Woolf, Füruğ Ferruhzad, Nilgün Marmara, Didem Madak... Liste uzar gider böyle:
Haani çok güzel biŞey vardır.
Bi kitap, film, şarkı, şiir, şair... Ve bi gün bi filmde, bi dizide, bi medya hesabında bu çok güzel Şey sürüye dahil edilir. Nedir, ne içindir, kim içindir, vakit kaybı mıdır değil midir değerlendirilmeden; sevdirilen, popülaritesi arttırılıp sürüye dahil edilen o güzel eşsiz Şeyler. Sırf bir sürü sevdi diye sevme gereksinimi hissettiğimiz Şeyler. Kendimiz keşfetseydik sever miydik? Belki? Vardır her güzel Şeyin veya çirkin de biŞeyin sevilecek bir tarafı. Ama ne zaman ki medyanın iyi dediğine iyi, kötü dediğine de kötü demeyi bıraktık; İşte o zaman bu güzel Şeylerin gerçek değeri verilmiş olur.
Ben bu kitabı henüz okumadım. Bugün sipariş ettim. Ama daha önce tavsiye üzerine izlediğim bi filmde kendisini biraz tanıdığımdan kitabın gelmesini ve okuyup bitirmeyi beklemeden bu incelemeyi yazmak istedim. Bahsettiğim film Siyah Kelebekler. Biyografik bir film. Ingrıd Jonker in hayatını anlatıyor. Bir kaç şiirine de filmde denk geldim ve en az yukarıda adı geçen şairlerin şiirleri kadar, etkisinde kaldığım biri oldu. Değerinde bir değer verilerek keşfedilmesi gereken önemli isimlerden....
Belkide budur işimiz: Nilüfer ile asır arasında, Gerçeğin peşinde koşmak.
"Kilometrelerce uzağa gizlenmiş olsa da samimiliğin; aynı gökyüzünde olduğumuz sürece sırdaşız." 04.12.2017
Bir gün hiç tanımadığınız görmediğiniz yüzyüze konuşmadığınız birinden bir kitap geliyor ve arasında böylesine güzel bir not. Benim de Sohrap ile tanışmam bu şekilde oldu. Doğunun güzelliğinden midir şiirlerinde ki güzellik yoksa başka bir hikmeti mi vardır? Bilemem. Ama naifliğin güzelliğin mısraları demek yanlış olmaz.
Puan vermedi·464 syf.··
Beğendi
·2020 58. kitabı
·33 günde okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2020 13:21
Ben bir kitabı okumaya başlamadan önce ya yazarını araştırırım yada kitabın arka kapağındaki nota göz atarım. Bu karantina günlerinde arka kapağı sayesinde okumuş olduğum başka bir kitap oldu Yüzyıllık Yalnızlık.
Kitabın içeriği konusu olaylar dil üslup popülaritesi vs vs tüm bunları tekrar anlatmak fazla ünlü olan bu kitap için gereksiz görüyorum. Ama diyebilirim ki Yüzyıllık Yalnızlık eserinin 100 farklı dilde baskısı varsa ve her 100 dil için farklı bir kitap kapağı kullanılmışsa tüm bu 100 eserin kapağını bir araya getirip hepsinden bişeyler alınıp romanı fazlası eksiği olmadan anlamak mümkün olabilir diye düşünüyorum.
Arka kapağı da unutmayalım:
"Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde, toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları birörnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa bir sürede yazdım. Ama yazı makinemin başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş, on altı yılımı aldı. Büyükannem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu romanı büyük bir dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım. Kitaplarımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız."
