Her düşünce kişinin ruhunun iç yansımalarının , gelgitlerinin , derin iç çekişlerinin , zaman zaman çatışmalarının ve ideallerinin es(-e,-i)ridir . Aslında kendimi kendime anlatıyordum başkalarına anlatıyormuşcasına
Doğru insanı bulmak mı? Açıkçası doğru insan yoktur , bazen doğru insan vardır . Doğruları ve yanlışları olan insan vardır . Hiçbir zaman doğru insan yoktur . İnsan , doğruların bir bütünü değildir. İnsan , doğruları ve yanlışları ile olan bir bütündür . Belki böyle düşünürsek kendimizi daha iyi hisseder ve şeyleri daha gerçekçi görebiliriz .
"İnsan önce içindeki sıkıntıyı dağıtmazsa yer değiştirmek daha fazla bunaltır onu ... Onun için kalabalıktan kaçmak yetmez , bir yerden başka bir yere gitmekle iş bitmez : İçimizdeki kalabalık hallerden kurtulmamız , kendimizi kendimizden koparmamız gerek . "
Seviyorum seni
Basitçe seviyorum usul usul uyandırmadan
Yazı bekleyen kış, kışı bekleyen yaz gibi
Baharda açan ilk tomurcuk gibi başlangıçta seviyorum
Sonbaharın hüzünlü yaprak döküşünde de seviyorum
Tüm renklerin ahengiyle doğanın değişiminde seviyorum
Kışın üşüyen ellerimle, yazın sıcaktan yanan ellerimle seviyorum seni
Yazın kavurucu sıcağında da seviyorum seni
Yıldızın parlayışında güneşin tan kızıllığında seviyorum seni
Diğer güne sevinçle hazırlanır gibi seviyorum seni
İçten , çıkarsızca , tüm benliğimle hissederek seviyorum seni
Güneşle gecenin kavga ederek birbirinin yerini alırcasına seviyorum seni
Evrenin sessizliğinde seviyorum seni
Tatlı tatlı , usulca uyuyan bir bebeği uyandırmadan sever gibi seviyorum seni
Eski , yıkık dökük bir binada açan çiçek gibi seviyorum seni
Tüm insanların varlığından daha çok seviyorum seni
Hayata ilk adımını atan bir bebek gibi düşe kalka seviyorum seni
Kimi zaman sevinçle kimi zaman nefret eder gibi seviyorum seni
Ruhumun tüm zerreleriyle seviyorum seni ...