Yevstigney adında bir diyakoz varmış,
Dünyada kendinden akıllısı yok sanırmış,
Ne papazların arasında ne de boyarların,
Ne de en yaşlı köpeklerin!
Çalımla dolanırmış, hindi gibi,
İnsan başlı cennetkuşu sanarmış kendini ,
Komşularına akıllar verir Burun kıvırırmış her şeye.
Kulübe gibi küçücük ,dermiş, baktı mı kiliseye !
Sokağa göz ucuyla bir bakar:Pek dar!
Elindeki elmaya- kırmızı değil !
Güneş yükselir -daha erken !
Ne gösterseler Yevstigney’e…