Doğa
@dogareads
Şu anda okuduğu kitap
Yabancılaşmak1000k
Nobel Edebiyat ödüllü bu pek de uzun olmayan romanda Camus'nun yarattığı biraz içine kapanık bir karakter Mersault' nun hayatının belli bir döneminden, yaptığı tek bir hareketle tüm hayatının yokuş aşağı gitmesini, duygu durum değişikliklerini ve gitgide topluma karşı "yabancı" laşmasını görüyoruz. Bakımevindeki annesinin ölmesiyle hayatına yeni insanlar girmesi bir oluyor ve roman çok akıcı ilerleyerek sizi hiç sıkmadan bu adamın bir katile dönüşmesini resmen film gibi izletiyor kafanızda. Kitaba yoğun bir şekilde hakim olan kasvet, yalnızlık ve bunların sonucunda doğurduğu sosyal problemler Mersault' nun hayatını zindana çeviriyor. Toplumsal normlara ayak uyduramayan, standart gereklilikleri algılayamayan veya umursamayan bu adamın ruhu yavaş yavaş sönüyor; geride haksız yere suçlanmış ve idama makhum edilmiş bir hükümlü bırakarak. Ölüm korkusuyla girdiği hapisane hücresinde veya bitmek bilmeyen mahkeme davalarında, mümkün mertebe herkes tarafından sevilmediğini farketmek, zaten çok da bir parçası olamadığı toplumdan iyice sıyrılmasını sağlıyor ve ölmekte olan bir adamın en son bulabileceği tek teselli; idam edilirken giyotinin etrafında toplananları bolca eğlendirmeye ve alkış almaya kalıyor.
TANRIÇA, ÖLÜMLÜ VE İKİSİ BİRDEN OLAN O ÇOCUK1000k
Ben Kirke'den sonra anlatımına, mitoloji ile hikaye anlatıcılığını birleştirme şekline hayran olduğum Madeline Miller'ın 10 yıllık bir süreçte yazdığı bu kitap son zamanlarda okuduğum en iyi fantastik/mitolojik kitap oldu. Kalkıp size burda konuyu anlatmayacağım zaten Troya'yı, savaşı, at hikayesini, Aşil'i, güzeller güzeli Helene'yi ve Paris'i bilmeyeniniz çok azdır. Patroklos şu ana kadar gördüğüm en sağduyulu ve en saf karakter. Kalbi tertemiz ve sadece sevgiye açık. Bu bir savaş hikayesinden çok bir aşk; bir drama hikayesi. İki genç erkeğin çocukluktan beri yan yana olan bu yoldaşların yavaş yavaş birbirine aşık olup ruh eşleri haline gelmesini okuduk. Akhilleus bir tanrıça oğlu, beklentiyi karşılamak zorunda; kahraman olmak, Troya'da şerefi uğruna ölmek zorunda. O bunun için yaratıldı. Öte yandan Patroklos sadece bir sürgün prens; savaşçılık ve savaş sanatına dair bir yeteneği olmayan ama Akhilleus'u kendi canı pahasına destekleyen can yoldaşı. Patroklos'un Akhilleus'a olan aşkını ve düşkünlüğünü o kadar iyi anlatmış ki Miller, Akhilleus'u parlak bronz teni, altın rengi saçları; hem güçlü bir o kadar da narin elleri; ayaklarının pembeliği ve nasır tutan yerleri, yeşil, benekli gözleri, geniş göğsü ve inatçı ama gururlu duruşuyla Patroklos'ın ona hayran gözünden görebiliyoruz. Akhilleus'a kıyasla sönük kalan Patroklos ne yaparsa yapsın, ne feda ederse etsin ve ne kadar severse sevsin, hak ettiğini bulamasa da ve hep sürgün prens olarak gölgede kalsa da asla Akhilleus'a sırt çevirmiyor. Tüm olanlardan sonra bile yıldızının barışmadığı Tanrıça Thetis'e onun hakkında hikayeler anlatıyor, en küçük detayı atlamıyor ve şanının yaşamasına, hikayelerinin şiirlere ve şarkılara konu olmasına katkı sağlıyor. En sonunda Akhilleus'un isteğine göre ölümlü dünyadan ikisi de
