“Kevok da böyle bir insan işte, hep tedirgin, hep kuşku dolu yüreğini sakinleştirecek bir sesin, aralandığında araştırıcı ruhuna ışık ulaştıracak bir kapının, dinlendiğinde zihnindeki sorulara cevap bulacak bir destanın gizemli kelimelerinin peşinde.”
“Ancak, insan anlattığı şeylerin tükendiğine, bütün hatıraların, kitapların, hikayelerin ve hafızanın sustuğuna ilişkin o derin sessizliği içinde duyduktan sonradır ki, kendi ruhunun derinliklerinden, kendi benliğinin sonsuz ve karanlık labirentlerinden kendisini kendisi yapacak kendi gerçek sesinin yükselişine tanık olabilir.”