Reklam
Evine dön
Kim bu içimdeki sesini kaybetmiş hatıra.
Yüzünü görmeyeli de epey zaman oldu.
Ne durursun hâlâ orada?
Bilmez misin evinin yolunu?
Sâhi,bilsen gelirdin..
Şeyma Öztürk
EvAşk
Ey ruhumun, bedenimin, kalbimin,nefesimin, yaşlarımın ve yaslarımın, titreyişlerimin sahibi.
Ey ben olan…
Nefesin içimdedir.
Damarlarımda, ciğerlerimde, organlarımda dolaşır.
Ben değil, benden bin tanesi, her zerresiyle fedadır; tek olan GÜL’ e ve her halin en güzeline, özeline…
Ey
Elhamdülillahım
Şükrüm
Dünyam
Ahiretim
Duam
Her secdemde yaşlara boğulduğum.
Ben bu dünyada yalnız sana inanan, her zerresinde sen olan.
Yalnız sen oldum, senle doğup, var oldum.
Evim.
Dön evine her zerresine kurban olduğum, o öpülen ayaklarla.
Hani cennettir ya ayaklarının altında
Sen GÜL ve ben bülbül…
Haramdır sesim,gözüm,yüzüm,avuçlarım senden gayrısına…
"Sen varsın karanlık gecelerimde
Dolunay ışığımda,
Deniz hırçın olunca yüreğimin derinliklerinde
Hıçkırıklarımda, kahkahalarımda
Hep sen varsın, yazdığım mısralarda
Oturduğum köşe başlarında
Pencereme konan damlada
Akıp süzülen rüzgarlarda
Yolumun dik ve yokuş olduğu her anda
Kırgınlıklarımda, umutlarım da
Sen varsın gözümün takıldığı zamanlarda
Sahi ben sen olmuşum
Dön bir bak aynaya"
Sensizim sana koştum bir ömür boyu
Uykular yanan liman uykular haram
Bir vapur geçer dalgasında savrulan ben
Dön yürek yurduma gurbet evine dön yanarım sana
Onur Akın
Reklam
Reklam