Aşkından paramparça, Bir kalbi taşıyorum.
Gittiğin günden beri, Sanma ki yaşıyorum.
Seni bana sorana "Haberim yok" diyorum
Şimdi ner'de, kim'lesin, Bilmek istemiyorum
Dönsen bile, dönsen bile, Bulamazsın beni bende
Araya ayrılık girmiş. Sen ner'desin, ben ner'de?
★Dönsen bile🎶
Kalbi kirli insanların çoğaldığı bir zamana denk geldik.
Kimsenin kimseyi gerçekten dinlemediği, herkesin birbirini kullandığı çıkarın samimiyetten daha değerli görüldüğü bir zamana denk geldik. Sağa dönsen toz, sola dönsen çamur.
Kimi insanın dili güzel ama kalbi sert kimi gülüyor ama içinde merhamet yok merhamet kalmamış.
İnsan bazen bu çağın içinde, temiz kalmaya çalışırken bile yoruluyor Hani diyo ya biri: "Çok yağmur yağsa temizlenir mi dünya?" Evet belki sokaklar temizlenir ama kalbi kirlenen insanı hiçbir yağmur temizlemez. Çünkü bu dünyanın kirini su değil, vicdan temizler, merhamet temizler. Allah korkusu temizler..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başarı ve başarısızlık çabayla olur. Tekrar başa dönsen bile o azmin hâlâ varsa çabalamaya devam et.
Geriye mi Dönmek, Deliye mi Dönmek ?
Balkondayım Şimdi, Müzeyyen Abla Var Sigara Var Çay Var.
Annemin Meşhur Saksılarını Artık İzmaritler İçin Mezarlığa Çevirdim.
Ona Can Veren Şeyler Benim Canımı Alıyor.
Gözyaşlarımla Suluyor, Acılarımla Besliyorum.
Baba Ocağından Gittiğim Günden Beri Kaybettim, Kendimi de Benliğimi de.
Ne Zaman Bir Kuytu Köşe Bulsam,
Hemen Babamı Düşünür Ağlarım.
Sonra Babasız Kalışıma Ağlarım,
Lakin; En Çok Baba Ocağından Çıktığım Güne Ağlarım.
Dönmek, Geriye Yada Eskiye.
Sen Dönsen Bile Hiç Bir Şey Değil Eskisi Gibi.
Odamda ki Ayna Bile Yalancı, Bir Balkonun Manzarası Aynı.
Baktığım Yer de Hep Sen Varsın da Ondan.
Bir kuyu
Ayın yansıması vurmuş derinlere.
Derinlerde yansıman.
Ayın ışıltısı ile kaplanmış.
Ama sen inatla Ayın yansımasını kuyunun derinlerinde arıyorsun.
Dönsen oysaki en parlak ışıltı gözlerini kamaştıracak.
Dönmüyorsun
Hem de inatla, bile bile, kulaklarını tıkaya tıkaya
İnsan ki bazen en büyük kötülüğü kendi benliğine yapar da, o suçluluk hissini bastırmak için kuyunun derinliğinde arar ışıltısını.
Bilmez ki en çok da o suçluluk hissi kendine ihanet ettirir..
Ebru Topcu
Maşukun En Sadık Hali: Beşeriyetin Gölgesinden Ulûhiyetin Nûruna
Dünya, bir aldanışlar panayırı ve geçici heveslerin sergilendiği kırık aynalar dehlizidir.
İnsan, bu dehlizde yürürken her köşe başında bir vefa kırıntısı arar; tutunacak bir dal, kalbini yaslayacak sarsılmaz bir kale özler.
Fakat kime gönül verse, hangi fâni simada kusursuzluğu arasa, nihayetinde elinde kalan tek şey hayal kırıklığı ve kalbin o ince yerinden sızlayan kırılma sesleridir.
Çünkü insan, tabiatı gereği nankörlüğe meyyal, unutkanlıkla malul ve rüzgârın yönüne göre savrulan bir yaprak gibidir.
Beşere yaslanan, her an düşme korkusuyla titrer; fâniye âşık olan, her lahza bir ihanetin veya ayrılığın pençesinde kıvranır.
Ancak öyle bir an gelir ki, ruh bu dar kalıplardan, bu vefasız iklimlerden hicret etmek ister. Göz kapaklarını dünyanın sahte ışıltılarına kapatıp kalbin basiret aynasını araladığında, hakiki sevgilinin kim olduğunu idrak eder.
O güzel ki, cemâlinin bir tebessümü koca bir kâinatı yoktan var etmiş; celâlinin bir tecellisi ruhları hayret makamında eritmiştir.
O, öyle bir Maşuk’tur ki, kendisine doğru atılan tek bir adıma, kuluna her an daha yakın olan şah damarından bile yakın bir samimiyetle mukabele eder.
Bizler inancımızla biliriz ve iman ederiz ki; Allah azze ve celle, kendisine yönelen hiçbir gönlü yarı yolda bırakmaz, hiçbir sadık kalbi aldatmaz.
İnsanın insanı aldatması, kendi acziyetinden ve doymak bilmeyen nefsinin esaretindendir. Oysa O, her türlü eksiklikten ve kusurdan münezzeh olan noksansız kemâldir.
O Ebedî Sevgili’ye gönülden yönelen aşkta hile yoktur, riya yoktur, gizli hesaplar ve çıkarlar barındıran menfaat ilişkileri barınamaz.
O Ebedî Sevgili’nin kapısına kırık bir kalple, acziyetini itiraf ederek varan her aşık; sadakatin en saf, en berrak