sinem incecik
@dorry
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasındaki boşluğum.”
Financial Analyst
Yüksek Lisans
Ankara
13 Mart
306 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Baş kahramanımız Akaki Akakiyeviç,ellili yaşlarda, yalnız yaşayan,küçük bir memuriyet hayatında sadece kendine verilen yazıları temize çekme görevi olan ve yaptığı bu işten başka hayatında hiç bir zevki olmayan sıradan bir Petersburg ludur. Etrafindaki insanların devamlı alay konusu olan ve memuriyet hayatında da sürekli horlanıp ezilen Akaki,sükunetle tüm bu yapılanları sineye çekiyor.
Rusya'nin çetin hava koşullarında sahip olmak istediği tek şey ise yeni bir "palto" oluyor. Paltoya sahip olabilmek için geceleri mum yakmaktan ve çay içmekten bile fedakarlık ediyor.Canini dişine takarak elde ettiği Palto'sundan sonra hikâye çok farklı yerlere evriliyor.
Kitabi bitirdikten sonra kendime sordugum soru ise şu oldu;Hayata dair bir amacın olduğunda nasıl sıkı sıkıya bağlanırsın veya o amaç hayatından gittiğinde nasıl paramparça olabilirsin???
Reklam
"Nasıl meczup olduğumu bilmek ister misiniz?
bakın nasıl oldu: bir gün, derin bir uykudan uyandım ve gördüm ki bütün maskelerim -yedi yaşamım boyunca biçim verip taşıdığım yedi maskem- çalınmıştı. maskesiz bir hâlde, "hırsızlar, hırsızlar, lanet olası hırsızlar!' diye bağırarak kalabalıklarla dolup taşan sokaklarda koşuşturup durdum.
erkekler ve kadınlar alay ettiler; bazıları da benim bu hâlimden ürküp evlerine kapandılar. pazar yerine vardığımda, toy bir delikanlı çatıya dikilmiş "meczup var!" diye bağırıyordu. onu görebilmek için başımı kaldırdım; güneş ilk kez çıplak yüzümü öptü, ruhum güneşin aşkıyla tutuştu ve artık maskelerimi istemez oldum. sonra vecd hâlinde şöyle haykırdım: ‘kutsa, maskelerimi çalan hırsızları kutsa!' işte böyle meczup oldum ben.
özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu... çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
ama yine de, huzurumdan dolayı boş bir gurur duygusuna kapılmayacağım. hapishanede bir hırsız başka bir hırsızın güvencesi altındadır."
Cibran'ın 1918 yılında kaleme aldığı meczup,maskelere bürünmüş insanları ve onların arasından sıyrılıp yalnızlığa, huzura erebilenleri anlatıyor,minimal öyküleri seven herkese tavsiye ederim.
"tek tesellim ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?"