“Hayatımız bizi her türden rezil,aşağılık yanlarının bolluğuyla şaşırttığı kadar;bunca pisliğin,rezilliğin ortasında aydınlık,insancıl bir hayat yaratacağımıza ilişkin sarsılmaz bir umudu var eden ışıltılı,sağlıklı,yaratıcı,insancıl,iyi bir şeylerin karşı konuşmaz biçimde gelişip durmasıyla da şaşırtır.”
Kendimiz hakkında bunca az şey bilmemiz ve kişiliğimizin en mahrem yanının bizlerden gizlenmiş olması ne tuhaf!Gerçek hayatımız için mezarlara,yaşadığımız günlerden yapılma efsaneler için sanata mı bakmalıyız biz?