doruk ateş
@dorukates
Yazar
Lisans
20 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Yerli PolisiyeEdebiyat
“Edebiyat eseri, bir yandan içinden çıktığı dönemin toplumsal koşullarına ve sosyal gerçekliğine ışık tutarak, bir yandan da eserin yazarı bir yaratma edimi içerisindeyken bile belli bir ‘sosyo-kültürel’ ortama arkasını yasladığı için sosyolojik incelemeye konu olabilecek önemli bir araştırma nesnesidir.”
Dur ya, bu değil, şu, “Kahverengi gözlerimi,” dedim, pek sevdiğim şarkıya ithafen. Güldü.
Katilin Şeyi, zamanın birinde okuduğum, okuduğum dönem beni zorlayan, yahu bu adam ne yapmış diye söylendiğim, sonu gelmeden başını unuttuğum cümleleri ile “bu ne ki abi!” dediğim, ilginç ve benim için de ders niteliğinde bir kitap. Büyümüşüm ya, eskisi gibi tepeden bakmıyorum okuduğum polisiyelere. Ve olgunlaşmış, gerçekle yüzleşmişim, hadsizliğim gitmiş, ne de güzel olmuş.
Her neyse, Katilin Şeyi, bir ilk roman olmasına rağmen “edebiyat eseri” denen forma çok yakın bir metin. Evet, bazı polisiye klişeleri var, evet, Doyle ile başlayan ve birçok polisiye yazarına ilham veren dedektif ikilisi var, evet, sıkı polisiye okurları için muamması biraz basit kaçabilir ama arkadaş ortada koskoca bir dil var, dile hâkimiyet var. Öyle ağızda taşınan, kemiksiz, sağı solu yalamaya yarayan organdan bahsetmiyorum, atalarımızın yüzyıllar boyunca oluşturduğu anlamlı sesler ve bu seslerin yazılı olarak ifade edildiği sembollerin oluşturduğu sistemli bütüne verdiğimiz isim olan dilden bahsediyorum.
Hah, işte, adam dile hâkim, bu yetmezmiş gibi ortada iyi bir hikâye var, bizden, bize yakın, toplumun içinden görünen karakterler var, sosyal yapıya ilişkin izler var, oturmuş bir olay örgüsü var. Okur, (burada kendimden ve kitabı ilk okuduğum zamandan bahsediyorum, üzerine alınma) dile hâkim olmayıp bir de ukala olunca böyle oluyor, atıyor bir kenara kitabı, unutuyor. (lan o değil, ilk kitabı yemiş
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yerli PolisiyeEdebiyat
Bir arkadaş başka bir mecrada demiş ki, "Bir kitap okudun, etkilendin. Bahset bundan, taniyorsan yazarina da söyle. Söylemek yetmez, iki satir yaz bunu bir yerde, duysun okusun insanlar, metin hak ettiği okura kavuşsun. Bu işin hakkı budur." Ben de işin hakkını vermek amacıyla Türk Polisiye Okuma Turu ilk kitabi olan #kafambozuk hakkında iki kelam etmek istiyorum.
Kafam Bozuk, okuduğum dördüncü @necatigoksel kitabi. Metin Kara Dizisi'nden daha önce okuduğum Hayat Askıda ve Gece Gündüz gibi bu romanda da Necati ağabeyin toplumsal yapımız üzerine sert eleştirilerini, insanlar hakkındaki net tespitlerini okuyoruz. Normalde kurgu romanlarda, hele hele polisiyede felsefe yapılmasına, (tam nasıl deniyor bilemiyorum) aforizma gibi kısa tespit metinleriyle olgular hakkında çok şey anlatılmasına uyuz olan ben ( sanırım kendim beceremediğimden) Necati Ağabeyin bu üslubunu hep beğenmişimdir.
Ukala komisere daha ilk kitaptan ayar olduğum da doğrudur, ancak sürükleyici kurgusu, güncel yaşantımız ve toplumsal halimiz hakkındaki net gözlemleri, kadın-erkek ilişkisi hakkındaki sağlam tüyoları ile Kafam Bozuk, iyi bir polisiye.