Fareler ve İnsanlar
Fareler ve İnsanlar, Büyük Buhran döneminde Kaliforniya’da mevsimlik işçi olarak çalışan iki arkadaşın hikâyesini ele alıyor: zeki ama yoksul George Milton ile saflığı ve fiziksel gücüyle bana Yeşil Yol filmindeki John Coffey’i anımsatan zihinsel engelli Lennie Small.
George ve Lennie’nin en büyük hayali kendi çiftliklerine sahip olup kimseye bağlı yaşamamak. Ancak Lennie’nin iyi niyetli fakat kontrolsüz davranışları trajik olaylara yol açıyor. Hikâye dostluk, yalnızlık, hayaller ve acı gerçekler etrafında şekilleniyor.
Son olarak kitabın adı, İskoç şair Robert Burns’ün bir şiirinden geliyor: “En iyi planlar fareler ve insanlar için çoğu zaman ters gider.” Maalesef George ve Lennie için de böyle oluyor. Sonu kalbimi kırdı...
"Leo,dostum, ufak bir kıvılcım büyük bir orman yangını yaratmak için yeterlidir. Kendini asla hafife alma."
Fortuna Favet Fortibus, Latince "Talih cesurdan yanadır" anlamına gelir.
"Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken pireler berber iken..." tekerlemesiyle başlayan hem bir dostluk ve cesaret hikâyesi, hem sadakat hikâyesi bir masal okudum. Kitap bir roman olsa da bende masal etkisi bıraktı.
Elime aldım ve bitirmeden bırakmadım. Çok iyi iki dost Karl ve Leo'nun her şekilde sınanan hikâyesini severek okudum.
Yazarın 'iki son yazmasını' ve içinde bulunan çizimleri çok sevdim.
Kaleminize sağlık, okuyanı çok olsun. @ibrahimtapdk
Bir solukta okunan bir kitap arıyorsanız şans verebilirsiniz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitap gerçekten çok tatlı, çok samimi bir okuma oldu benim için. Aslında koca bir hikâyeden çok, mektuplardan oluşan bir dostluk anlatıyor ama insan okurken sanki gerçek insanların hayatına misafir olmuş gibi hissediyor. New York’ta yaşayan Helene Hanff ile Londra’daki bir kitapçı arasında başlayan mektuplaşma zamanla öyle sıcak bir bağa dönüşüyor ki, sayfaları okurken yüzümde sürekli bir gülümseme vardı.
Helene’in kitaplara olan tutkusu, bazen şakacı bazen de biraz sitemkâr mektupları çok keyifliydi. Karşı taraftaki kitapçının nazikliği, aralarındaki o mesafeye rağmen kurulan samimi bağ… Hepsi o kadar gerçek ve içten ki insan “keşke böyle mektuplaşmalar hâlâ olsa” diye düşünüyor.
Bir de kitap boyunca hissedilen o kitap sevgisi var ki, bence en güzel tarafı bu. Kitapların insanları nasıl birbirine bağlayabildiğini çok naif bir şekilde anlatıyor.
Kısacık ama kalpte yer eden bir kitap. Bitirdiğimde içimde sıcacık bir his kaldı. Kitapları ve kitapçılara duyulan o özel sevgiyi anlayan herkesin çok seveceğini düşünüyorum.
#cansununkitapligi #84charingcrossroad #okudumbitti #reels #books
“Mumlar Sonuna Kadar Yanar” benim için daha çok atmosferi ve karakter çözümlemeleriyle öne çıkan bir kitaptı. Yıllar sonra bir araya gelen iki eski dostun geçmişte yaşananları, kırgınlıkları ve yarım kalmış hesapları konuşması üzerinden dostluk, sadakat, kıskançlık ve aşk gibi duygular çok derin bir şekilde işleniyor.
Kitabın en güçlü yanı bence insan psikolojisini ve ilişkilerde söylenmeyen şeylerin ağırlığını çok iyi yansıtması. Bazı cümleler gerçekten durup düşünmelik, altını çizmeden geçmek zor. Okurken sanki uzun bir sohbetin içine dahil olmuş gibi hissediyorsun.
Ama dürüst olmak gerekirse temposunun oldukça durağan olması beni yer yer biraz sıktı. Olay akışı çok hareketli değil, daha çok diyaloglar ve iç çözümlemeler üzerinden ilerliyor. Bu yüzden hızlı akan hikâyeleri sevenler için zorlayıcı olabilir. Yine de edebi dili, atmosferi ve karakter derinliğiyle kesinlikle etkileyici bir kitap. Bitirdiğimde olaylardan çok bıraktığı his ve düşündürdükleri aklımda kaldı..
#cansununkitapligi #reels #kitap #book #booksbooksbooks
Bazı yaralar zamanla kapanmaz, sadece onları saran insanlar değişir..."
Merhaba sevgili kitap dostlarım.
Bugün sizlere dört farklı kadının kırılmış hayatlarına, kayıplarına, dostluklarına ve yeniden ayağa kalkma mücadelelerine tanıklık ettiğim
Dantel kitabından bahsetmek istiyorum.
Nazlı, Lale, Eylem ve Su…
Her biri hayatın farklı yerlerinden yaralanmış, sevdiklerini kaybetmiş, hayal kırıklıkları yaşamış dört kadın.
Ancak onları bir araya getiren şey acıları değil; birbirlerine uzattıkları eller, verdikleri destek ve kurdukları güçlü dostluk oluyor.
Yazar, kadın dayanışmasını son derece etkileyici bir şekilde işlemiş.
Kimi zaman bir fincan kahve eşliğinde yapılan sohbetler, kimi zaman örülen bir örgü, kimi zaman da sadece sessizce yanında olmak;
bu dört kadının birbirlerine nasıl merhem olduğunu okurken derinden hissediyorsunuz.
Kitap boyunca kız çocuklarının eğitimi, kadınların toplumdaki yeri, dostluk, kayıp, ihanet ve yeniden başlama cesareti gibi pek çok önemli konuya değiniliyor.
Darbe dönemlerinden pandemiye kadar uzanan toplumsal olaylar da hikâyeye ayrı bir derinlik katıyor.
Müge Acar’ın sade, akıcı ve duygulara dokunan kalemi sayesinde karakterlerin yaşadıkları acıları ve umutlarını içtenlikle hissediyorsunuz.
Özellikle kadın hikâyelerini okumayı sevenler için oldukça etkileyici bir eser.
Çünkü bazı hayatlar tıpkı bir dantel gibi…
Uzaktan kusursuz görünür ama yaklaştıkça her ilmeğinde saklı bir acı, bir mücadele ve bir umut vardır.
Kitap, okunması ağır olmayan yalın ve sade bir anlatımla,kurgu kitabı olmaktan çok gizli bir kişisel gelişim kitabı olarak bize sunuluyor. Herkesin kitaptan özellikle çıkarttığı ders farklı çünkü herkesin algısı ve yaşantısı farklı.
Benim kitap sayesinde kendimde keşfettiğim; “şunu yapmış olsaydım bunu seçmiş olsaydım” gibi keşkelerimin altında yatan Mükemmeli arama isteği. çünkü; mükemmellik mutluluk getirir gibi bir inanca sahibim. Birbirinden alakasız”şu olsa bu olsalarımın altında yatan sebebin aslında hiçbir zaman varolamayacağını çünkü her şeyin kontrolünün bizde olmadığını kitap sayesinde anlamış oldum..
