svmss00
@dostumduFrankenstein
Şu anda okuduğu kitap
Her şey kafada bitiyor!
Spoi!
Açıkçası bu kitabı ilk okumaya başladığımda bittiği zaman böyle coşkulu bir şekilde incelemesini yazacağımı sanmazdım.Şuan sadece bu kitabı okumuş birini bulsam da üstüne basılacak binbir çeşit noktalardan konuşsak diyorum. İki dost karakter bile o kadar farklı ki! Onları teker teker konuşmak sayfalar alır... Kitabın ilk bölümündeki karakterlerin bölüm bölüm yazmış olduğu günlüklerdeki hâlleri çoğu zaman o kadar iğrenç geldi ki! Hatta bir olaydan sonra okumayı bırakmayı düşündüm. Ama bu kitabı alırken de tepkilerin gerçekten ikiye bölündüğünü ve zaten karakterlerinde her insanın okuyacağı insanlar olmadığını biliyordum ve işimi yarım bırakmadım. Okudum. Şuan iyiki de devam etmişim diyorum. Gerçekten hayatlarının bir dönemleri birbirine denk düşüp oradan oraya sürüklenen iki insanın yol ayrımı o kadar farklı oldu ki.. Ama gerçekten de okuyana tercihlerimizin hatta daha önemlisi düşüncelerimizin nasıl da bizi başka pencerelerden baktırdığını anladım. İkisinin birlikteyken yaptıkları o kadar azımsanamayacak şeyler vardı ki bir ara hiç mi insanlık nâmına haraketleri olmaz derken Kinyas'ın bölümü içimi rahatlattı resmen. Onun yazılarında ne kadar düzeldiğini gördükçe resmen tanıdığım iyileşiyor gibi sevindim. Ve insan denen varlığın gerçekten bir dönüşümden nasibini alabileceğine inandım. Gönül isterdi ki Kayra da bundan nasiplensin, ama olmadı tabii, o da yazarın bizim gözümüze sokup "alın bakın işte ve ona göre yaşayın" diyeceği bir örnek olmak zorundaydı. Kitap ilerledikçe onları hayatımda olsalar yargılayacağımı bilsem de sayfalarıyla arkadaş olduk. Bir süre sonra yaptıklarına bile şaşırmadığımı fark ettim.
Hakan Günday'ın bu romanında sadece iki insanın yolculuğunun yanı sıra onların iç dünyasına da çokça hakim oluyoruz. Aklıma düşmeyen ya da tam olarak
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Biz de geç kalır mıyız?1000Kitap
Spoi!
Mürşit Efendi'nin yolculuğunu okurken adamcağızın düştüğü durumlara üzülüp durdum. Her seferinde günlüğünün sonlarına doğru düzeleceğinin, baştan başlayacağını sözlerini verip durması, maddeler halinde nasıl bir insan olup nasıl bir yol izleyeceğini anlatışı,içindeki umut'un tükenmemesi okuyanı da bir yandan sevindiriyor elbette. Fakat kitabı okudukça Mürşit Efendi'nin içi kötü insanlara karşı kendi tutumunu değiştirmeyip insanların onu değiştirmesi halinde bir hayli takılıp durdum;bunlar yüzünden kendini korumak adına hep sert mi durmalı insan? Düşünüyorum, Mürşit Efendi Abdüssamet Beyi dinleyip İstanbul yoluna hiç girmeseydi hayatı nasıl bir yolda ilerlerdi acaba?.. Her şeyden sonra da son sözünün Zehra oluşu bir hayli üzdü.. Kızıyla önüne geçmek isteyip de geçemediği mesafeleri, yanlış anlaşılmaları.. Her ikisinin içinde birbirlerinin sevgisi öyle bir kaldı ki.. Yarım bile değil.. İnsan kendi hayatına koymadan edemiyor tabii ben de geç kalır mıyım diye.. Umarım ki kalmayız.
Spoi!
"İki ayak üstünde yürüyen herkesi düşman bileceksin.
Dört ayak üstünde yürüyen ya da kanatları olan herkesi dost bileceksin..."
Kitabın artık sonlarına doğru gelirken "Bir domuz arka bacaklarının üstünde yürüyordu. " cümlesiyle resmen irkildim.. Yavaş yavaş sinsice devrim için yola baş koymuş domuzların bir diktatör haline gelmeleri her ırktan okuyan insanın bir yerde kendilerini görmüş ya da görebilecek olması gerçekten fevkalade ürkütüyor insanı.
Kesinlikle bu kitabı öneriyorum. Ben biraz geç kaldığımı düşünsem de bu siyasi hiciv barındıran eseri toplumumuzdaki her insanın okuyup büyük bir bilinç kazanabileceğini düşünüyorum..
