Mir Celadet’in “were Dotmam” şiiriAlıntı
“Evet dotmam… Tanıyıncaya kadar insan kendini… Tüketir ömrünü. Geçti ömrüm… Kırk bahar açtı çiçeklerini yüreğimde… Kırk kışa tanık oldu gövdem…. Yüzlerce kasırga ve yel salladı her yanımı…. Sayısız kar ve yağmur yıkadı beni. Bilirsin…. Coşkudur gençlik, bilmeden…. Bilgidir yaşlılık…. Hamdolsun Allah’a ki, düşmedim henüz elden ayaktan…
Dilê min deryayeke kûr e, lê keştiya evîna me di nav gihanên reş de wenda bûye. Heta bêhna dawî, navê te li ser zimanê min e.
Şanonameya C.Elî Bedirxan- HevindAlıntı
Way li min,way li min,porkurê ax û ez ê
Serwero! Serwero! Serwerê qewmekî
Şehîdê, bilind î,şehîdê Bihuştê
Li te xist ne bi çav berikê korekî
Serwer î,geram î ax li me way ez ê
Bextreşê dayikê! Dotmamê porkurê
Reşa xwe girêdin,Serwer çû gorinê
Lê bêyî! Rebenê! Dotmama xwelîser
Lê bigrî! Lê bigrî,delal î! Torin î
Way li min, way li min porkurê ax ezê
Herê dotmam were,
xwe berde himbêza pismamê xwe.
Ezê ji te re, ji Zivistana xwe a sar Buhareke germ çêkim.
Dotmam welê ye, heta mirov xwe nas dikit mirov emrê xwe xelas dikit.
"Rojekê, me hew dît gulistan bê gul, daristan bê bilbil maye."