İnsanın fikrine ve özüne sükût içinde saygılıyım;bu içimde mahfuzdur. Fakat onların sığ dünyalarındaki fiiliyatlarına karşı hiçbir beklenti ve umut beslemiyoum...
Seni gecenin boyunduruğundan aldım çocuk
kalbindeki kuşları saymakla bitiremedim
zamanı değil mutluluğun, biliyorum
ama ben hayatla her gün nikah tazeledim
bu şehirde yağmur enlemesine yağıyor
sağımı solumu yitirmem bundan
ama nasılsa bu sokağın adı sen, senden
irili ufaklı bir harf taşıyor.
Dikersin gözlerini masmavi yarinlara
insanligin insanca yaşamını özlersin
ve söylenirsin kendi kendine
çağının tanığı her şair gibi sen de
ne açlık ne zulum ne de kan
ancak biz kazandigimiz zaman
ve bütün insanlik insanca yasadigi zaman...
Adnan Yücel / Gözler Yangın Şimdi