İnsanın fikrine ve özüne sükût içinde saygılıyım;bu içimde mahfuzdur. Fakat onların sığ dünyalarındaki fiiliyatlarına karşı hiçbir beklenti ve umut beslemiyoum...
Soğuk bir tül örtüyorlar üstümüze,
Sanki ölmek için beyaz bir uykusuzluk;
Belki utanmasak bizi bırakacaklar,
Terliyoruz, tırnaklarımdan damlıyor kan
Onun üstüne,
Soğuk bir tül örtüyorlar üstümüze.
Hangi odaya saklansak şimdi onlar,
Hangi sokaklara çıksak ölüm;
Girildikçe biten sevişmemiz onlar yüzünden, Ne zaman boynuna uzansam ölüm kokuyor Yalnızlıktan, o yalnızlık,
Kelimesi artık şiirde unutulan.
EJDERHANIN İLAHİSİ
Türküsü dökülürken ağzından, göklerin yağmuru,
gözyaşı gibi, işitin bilgeyi,
yılların ve Ejderhamızrağı'nın Yüce Söylencelerinden
unutulmuş öykülerin tozunu temizlerken.
Çünkü hatıraların ve sözün ötesindeki derin çağlarda
dünyanın o ilk nazarında
üç ay, yükselirken ormanın bağrından
ejderhalar, korkunç ve kocaman,
savaşmışlardı Krynn denilen dünyada.