Dünyada ne olursa olsun, ne kadar canice ve distopik olursa olsun, yaşananları kayıt altına almak için hayatını tehlikeye atan insanlar olduğu sürece her şeyin gizli kalması imkansız.
Küçük kıvılcımlardan da yangın çıkar.
Yan masadaki adam "Özgürlüğümüz fiiliyat özgürlüğü değil, çene çalma ve hayal kurma özgürlüğü" diyor. Sanırım sorunu ben de hissediyorum, içimden adama hak veriyorum ama hak verdiğimi gizlemek zorundayım.
İnsanların (benim) günün sadece ilk yarısı için yeterli güce sahip olduklarının ayrımına varıyorum. Elimden gelse "Yarım Gün Yaşam" projesini hayata geçirirdim. Günün ikinci yarısında ilk yarısının yorgunluğunu giderme hakkı olmalı her insanın.