Ayşe Özalp

Ayşe Özalp
Güzel sevmek gerek azizim, güzel sevmek... Insana rast gelesin... Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya...
Yaşıyoruz işte...
Hiçbir şey, hiçbir şeye çare değildir, sadece var oluyoruz. hepsi bu. Abartıp durmayın yaşamayı... Tesadüfler, sadelikleri içinde sevilip kabul edildikçe derinlesirler, insan aklının kolay entrikalarına sığdırmaya çalışmayın çevrenizde ve kaderinizde olanları, yaşamın işleyişini, doğanın ve evrenin düzenini... Hayatın hilelerine akıl erdiremezsiniz. Tabiatın sebepleri vardır...
Reklam
Belki...
Rüyaların atası, bütün bir insanlık tarihini rüya olarak görmüş... Belki de bizim hayat diye yaşadığımız onun bir rüyasıdır yalnızca. Çok önceleri gördüğü, belki de çoktan unuttuğu bir rüya...
Yalnızca inanmış olmanın bile gerçeği değiştirmeye yeteceğini, var olanı değiştirecegini düşünüyor. Gerçek dediğin, inandiklarimizdan yapılır zamanla... Yerküre var olduğu için değil, biz inandığımız için var...
Yol boyu düşünüyordu da kendisinin olmayan yıllarda yaşlanmış gibiydi; sanki bir başkasının zamanı kullanılmış o da kendini birdenbire şu yaşında buluvermisti.
Yolculuğa devam o zaman...
Yeniden başlamak lazım bazen, belki de hiç vazgeçmemek...
Reklam