Ayşe Özalp
@draysek
Güzel sevmek gerek azizim, güzel sevmek...
Insana rast gelesin...
Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya...
Şu anda okuduğu kitaplar
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede... İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık..
Duvarlara dalıp dalıp gitmesi, türküsünü söyleyecek kimsesi kalmaması ayrılık... Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan, çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun...
Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.
Yol nasıl güzel, yolculuk nasıl güzel...
Yanlış zamanda başlayıp yarım bırakip sonra yeniden başlama cesaretiyle okumaya başladığım, hem kendime hem de kitaba müthiş bir haksızlık yapma duygularıyla elimde uçarak ilerleyen okuduğum her sayfayla sona yaklaşmanın hüznünü hissettiğim muhteşem bir masal tadında kitap...
Kitabın size neler hissettirdiğini anlatmak çok güç... Şairlerin, şiirlerin, rüyalarin içiçe geçtiği neresi rüya neresi gerçek ayırt edemediğiniz, hayatın şiirler ile anlam bulduğu, şairlerin şiirlerin hayatı şekillendirdiği ve sanatın edebiyatın bu kadar gündelik hayatın içinde olduğu masal gibi bir dünya. Kitabı elinizden bıraktığınız da ağzınız da yavan bir tad gibi kalıyor yaşadığımız bu materyalist dünya... Yaşamın kendisinin sonsuzluğu, kişinin kendisine yaptığı yolculuğun gerçek olduğu ve hayatın takvimden eksilen yıllar olmadığı sorgulamadan geçen yılların ömür sayılmadığı gerçeğini size her cümlesiyle buram buram sarsa sarsa veren bir yol hikayesi...
Aaah Tagan, Zeey ve Moottah, nasıl bir hikaye, nasıl bir son, nasıl bir adalet tecellisi... Bu kadar naif, bu kadar incelikli ve insanın içini burkan bir hikayeyle anlatılabilirdi bilmiyorum...
Bilge şair Bendag'ın hikayesi, hayatın bazen tam bitti dediğin yerden nasıl da yeşerdiğini, son yolculuk diye başladığın yolun nasıl da güzel yepyeni bir yolculuk olduğunu bize tekrar anlatıyor...
"Çoğu zaman farkına varmasak da hepimizin hayatında yaşam deneyimimizin açıklamaya yetmediği doğaüstü denebilecek bir şeyin huzurunda olduğu duygusuna kapıldığı varlığımızı kamaştıran bir an vardır." Bendag'ın konuşmasında söylediği bu sözler , benim de bu kitaba niye ara verip, hayatımdaki bazi anları yaşadıktan sonra okumam gerektiği ancak o zaman bu kitabın ne anlatmak istediğini layıkıyla anlayabilmem için, öyle olması gerektiğini bir kere daha
Belki de hepsi bir rüya...
Belki siz birinin gördüğü rüyasınız sadece. Neyin daha gerçek olduğuna kim karar verebilir ki? Ben belki şu sahne de birini canlandırdığım yanılsamasıni yaşarken, bir başkasının gördüğü rüyayimdir sadece. Onun rüyasında oynuyor, ama kendi varlığımı gerçek sanıyorumdur...
Kopmanın acısıyla özgür kalmanın sevincinin nasıl iç içe geçerek birbirleriyle yer değiştireceğini bilmiyorlardı. Biraz daha zamana ve yola, hayatın getireceklerine ihtiyaçları vardı...