Enes Başak
@drenesbasak
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Başarılı gazeteci Adem Özköse’nin 2011 yılında yayınlanan “Söz Direnişçilerde” eseri son derece önemli bir çalışma. Bugün, başta bizim medyamız da olmak üzere, dünya medyası gerçeği görmemize ve doğruları bilmemize engel oluyor. Örneğin daha haberin başında “terör örgütü Taliban, El-Kaide, vs” gibi söylemlerle, durulan ve bakılan nokta belli ediliyor.
Ne demek istediğimi bir örnek ile açıklayayım. Batı neresidir? Akla ilk gelen Avrupa oldu sanırım. Çünkü zihnimize bu işlendi. “Batı neresidir” sorusuna verilecek en doğru cevap “nereye göre” sorusunu sormaktır. Türkiye’ye göre Avrupa batıdır ancak Çin’e göre ise Türkiye batıdır. Terör kavramı da böyledir. “Kime göre, neye göre” soruları sorulmalıdır.
1 milyon Iraklının ölümüne sebep olan ABD başkanı George W. Bush, 2008 yılında Bağdat’ta pişkin pişkin gülerek, eğlenerek bir basın açıklaması yapar. Düşünsenize ülkenizi işgal etmiş, 1 milyon insanınızı öldürmüş, bir o kadarını yaralamış, binlerce kadının namusunu kirletmiş ABD ordusunu yöneten bu kişi bir de pişkin bir şekilde gülerek Iraklı direnişçilere terörist demektedir! Bu rezilliğe daha fazla dayanamayan Muntazar el-Zeydi ayakkabısını Bush’a fırlatarak gerçek teröristin kendisi ve ABD olduğunu hatırlatır ve böylece Bush’un hak ettiği konumun ancak ayaklarının altı olduğunu ifade eder.
Durum bu işte. ABD Irak’ı işgal ettikten sonra Amerikalı askerlere karşı mücadele eden insanlara terörist denildi. Oysa bu olayda gerçek terörist ABD idi. Iraklı tüm milisler ise kendi ülkesini, vatanını, namusunu ve dinini korumaya çalışan direnişçilerdi.
Dünyanın her yerinde, medya aracılığıyla bu kirli oyunlar oynandı ve kendi vatanı, namusu ve dini için mücadele eden Müslümanlar terörist olarak yaftalandı. Filistin’de Filistinliler terörist değildir, İsrailliler teröristtir.
Kitap: Günler Aylar Yıllar
Yazar: Yan Lianke
Yayınevi: @jaguarkitap
Yan Lianke, günümüz Çin yazarları arasında önemli bir konuma sahiptir. Birçok ödül sahibi olup daha çok öykü yazarlığı ile tanınır. Lianke’nin önemli bir romanı olan “Günler Aylar Yıllar”, ciddi boyuttaki bir kuraklık döneminde hayatta kalmaya çalışan bir ihtiyar ve kör köpeğin mücadelesini anlatır. Tüm olumsuzluklara rağmen baskın gelen yaşama içgüdüsü, doğayla, zamanla ve vahşi hayvanlarla kıyasıya bir mücadele yaşanmasına sebep olur.
Eserde ihtiyarın bir kör köpek ile son günlerini yaşam mücadelesi içerisinde geçirmesi, insanın tamamen yalnız kalmaktan duyduğu korkuyu simgeler. Tüm zorluklara rağmen hayatta kalmak ağır basar ve insana olmadık şeyler yaptırır. Bunlarla birlikte eserdeki karakter, tüm mücadelelerini insanlık onurunu gözeterek yapar. Köpeğin yemeğini ve suyunu esirgemez. Bu da ölüme birkaç gün kala bile “insanlığın” yitirilmemesi gerektiğini anlatır.
Eserdeki hayatta kalma mücadelesi Jack London’ın öykülerini anımsatır. Her iki yazarı birlikte değerlendirdiğimizde, hayatta kalmak uğruna mücadele etmekten biran bile pes etmeyen ve doğayla mücadele eden karakterler görüyoruz. Birkaç gün bile olsa daha fazla yaşamak uğruna mücadele etmek gerektiğini öğreniyoruz.
“Günler Aylar Yıllar”, hayatta kalma isteğinizi sizlere sorgulatacak güzel bir eser.
Kitap: Cennete Otostop
Yazar: Adem Özköse
Yayınevi:
2009 yılında Adem Özköse tarafından kaleme alınan “Cennete Otostop” başka bir dine mensup iken Müslüman olan kişilerin hayatını anlatıyor. Bu kişilerin İslamiyet’ten önceki yaşamları, İslam’a bakış açıları, İslam’ı araştırma sebepleri ve sonunda Müslüman olma yolları bir hayli ilginç. Birbirinden uç hayatların İslamiyet ile birlikte “dönüştükleri kişilik” ise incelemeye değer.
Özellikle Hıristiyanların İslamiyet’e geçişine Hıristiyanlıktaki teslis inancı, insanlar arasındaki tutum ve davranışlar ve bazı özel durumlar sebep oluyor. Batıda sadece cinsel obje olarak toplumda yer bulan kadının, İslam ile birlikte yükseldiği konum batılıları bir hayli şaşırtıyor.
İslamiyet’e geçişte bir diğer önemli etmen Müslümanların tutum ve davranışları. Birbirlerine yardımcı olan, komşusuna yemek götüren, karşılıksız yardımda bulunan Müslümanlar, diğer dine mensup kişilere “tüm Müslümanlar kardeştir” duygusunu yaşatıyor.
Burada bir parantez açmak gerekiyor. İslamiyet’e geçtikten sonra bu kişilerin bir kısmı gördükleri bazı Müslümanlar sebebiyle hayal kırıklığına uğruyorlar. Örneğin, “bir insan hem Müslüman’ım deyip hem de nasıl yalan söyleyebilir” diyerek hayret ediyorlar. İşte biz buna “temsil etme” diyoruz. Her insan bulunduğu dini, kültürü, ülkeyi, şehri, aileyi, mesleği, yani hayatın her yönünü temsil eder. Burada herkese düşen görev ise en iyi şekilde İslamiyet’i temsil etmektir. İslamiyet’e yakışmayan tutum ve davranışlar sergileyen kişiler sadece kendileri adına değil, İslamiyet adına da kötü bir iş yapıyor demektir. Eğer bir kişinin Müslüman olması, kişiyi yalan söylemekten, hırsızlık yapmaktan, adaletsiz davranmaktan ve buna benzer İslam’da olmayan kötü şeyler yapmaktan men etmiyorsa onun kendisine Müslüman’ım demesi neye
