Hikaye, içimizde sakladığımız sırların sonsuza kadar gizli kalmayacağını ve bize hayatımız boyunca huzursuzluk vereceğini anlatıyor. İnsan zaten kendi cezasını suçunu itiraf etmeyerek kendisi veriyor düşüncesi oluşturulmuş. Suç işleyen biri kendi içinde vicdan azabı duyabilir, ancak ben bunu bir ceza olarak görmüyorum.
Hikaye çok güzeldi ancak İrene gibi eşlerini aldatan insanların mutluluğu hak etmediğini, daha çok üzülmeleri gerektiğini düşünüyorum. Özellikle karşısında Fritz gibi gerçekten olgun, öfkesini kontrol edebilen, saygın ve düşünceli bir adam varken böyle bir şey yapmış olması affedilemez. Fritz kötü biri olsaydı bile, bu durum onu aldatmasını normalleştirmezdi. Fritz her açıdan olgun bir karakter, davranışlarına hayran kaldığımı söylemem gerek.