K
@driveinthenails
74 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi
İlk göz ağrım. Kendisi, 3 büyüklerin arasında kalmış Trabzon gibidir. Açıkçası Trabzon olmayı bile hak etmez. Kurgusu bir süre sonra bozulmuş, saçmalamış, seviyesini yitirmiştir. Fakat ilk göz ağrım. Beni manga ve anime dünyasına iten yapıt. Dilimize kazandırıldığını biliyordum. Aldım ve tekrardan okumaya başladım. Keşke Mangaka paraya dökmeseydi yapıtını. Vaktinde bitirseydi en azından daha kaliteli bir şekilde bağlanacağı kesindi.
Bir çocuk kitabı. Her yaşa hitap ettiğini düşünenlerin fikirlerine de itimat etmemenizi söylüyorum.
Ben çocuk kitabı seven biri değilim. Çocukken Sefiller sillesi yemiştim. Normaldir bence.
Okuduğum tek çocuk kitabı Koralin’di. O kitap için her yaşa uygun olduğu kesinlikle söylenebilir. Fakat Talimatlar bu tanıma uygun değil.
Açıkçası bomboş bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çocuklar için bile boş. Bu benim kendi görüşüm. Neil Gaiman yine ismini kullanmış, kusura bakmasın. Kendisini çok sevdiğimi de bilen bilir. Ama onu kayırmayacağım.
İllüstrasyon dışında beğendiğim bir şey yok. Zaten 40 sayfa. Kelime sayısı 150’yi geçiyor mu emin değilim.
Çocuk kitabı sevmiyorsanız okumayın çünkü yüksek ihtimalle beğenmeyeceksiniz.
Okumayı istediğim ve açıkçası merak da ettiğim bir novellaydı. Martin’in derlemelerinde yer alan, fakat telif hakları sebebiyle Türkçesine bir türlü kavuşamadığımız bir öykü.
The Lightning Tree, Bast’ın Yoltaşı dışında, Newarre’da neler yaptığını anlatıyor. Bast’ın muzipliklerini okuduğumuzu söyleyebilirim. Tabii sadece bu kadarıyla sınırlı değil. Rothfuss’un evreni hakkında da yeni detaylar öğreniyoruz.
Okuması keyifliydi. Dil olarak bu adamı kime benzetiyorum diye düşündüm okurken. Neil Gaiman fanı olduğum doğrudur. Fakat bir doğru daha var ki, o da Rothfuss’un kuduz gibi bir Gaiman fanı olması. Yazım stilleri ve sözcük seçimleri benziyor. Fakat Neil Gaiman’ın roman dili basitken, Rothfuss’un dili her zamanki gibi şiirsellik uğraşına düşmüş.
İngilizcemi bir türlü istediğim seviyeye çıkaramadım. Fakat inanın, The Lightning Tree okuma açısından beni umduğum kadar zorlamadı.
Okuyacaklar için söylemeliyim ki büyük bir beklentiniz olmamalı. Rothfuss bir şeyler anlatmayı çok seviyor. Sonuç önemli değil. En basit, en sade bir şeyi bile iyi anlatmak onun hobisi (bence).
Bana soracak olursanız, beğendim. Eğlenceli, muzip ve her zamanki gibi sırları olan bir Rothfuss anlatısıydı.
