... Bütün bunlar söylenirken birbirlerine sanki bakışlarıyla, 'Hele sen de bir dışarı çık, senin hakkında da neler söyleyeceğiz, görürsün!...' diyorlar. Mademki böyle, niçin buluşuyorlar? Bir temiz gülüş yok, candan bir sevgi yok. İsim için, şöhret için birbirlerine gidiyorlar. Böbürlene böbürlene, 'Falanca bana geldi, filancayı gördüm... ' diyorlar. Ne biçim hayat bu? İstemem, eksik olsun. Benim oradan alacağım bir şey yok.
Sayfa 215
... Hırsızı, düşmüş kadını, aldatılmış bir budalayı anlatın, anlatın ama insanı da unutmayın. Sizin için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın.
Sayfa 32
'... İnsan yabancıların önünde itiraf etmeden, kedinin süte banması gibi, bu skandalın üzerine atlayacak olan kitlelerin önüne çıkmadan önce utancın bu olayda önemli bir rolü vardır. Ama insanın sevdiği birine yaptığı hatayı itiraf etmekten neden utanması gerektiğini anlayamıyorum. '
... Bazen söylemek istediği sözler dilinin ucuna kadar gelir. Sonra bir iblis, kısmen korkudan, kısmen küstahlıktan o sözcükleri geri içine iter. O zaman savaş yeniden başlar...