Onun gözünde kadın, kardeşçe sevmeyi bildiği, yiğitlik gösterebildiği zaman erkek arkadaştan ayrılmazdı. Yoksa neden boşu boşuna yeni bir korku kaynağı ekleyecekti yüreğine? Ne kadın istiyordu, ne de dost, kimseye bağlanmaya niyeti yoktu, hem kendi canı, hem de başkalarının canı yönünden özgürdü şu anda.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kömür ocaklarında kızlar erken açılırdı ; Lille'de, fabrikanın arkasında beklediği işçi kızları anımsıyordu; yoksulluktan on dördünde bozulan o garip kızları.
Açgözlü kuyu o günkü payını, yani aşağı yukarı yedi yüz işçiyi yutmuştu ; işçiler şu anda o kocaman karınca yuvasında koşuşuyor, toprağı dört bir yanından kazıyor, kurtların yiyip bitirdiği tahtalar gibi delik deşik ediyorlardı.
Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar aklın durması halidir.
Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur.
Buna rağmen akıl insanı daima karara zorlar.
Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.
Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar.
Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.
