Nezihe K
@drmai
55 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Boşluk hissiDin
Kim yalnız değildir? Herkesle aynı düzeyde olan, zamanın rengini almış bulunan, herkesin rengiyle boyanan, herkesle anlaşabilen ve her şekil ve boyutuyla varlıklara denk olan kimse. Bu insan yalnız, tek ve meçhul olma hissine kapılmaz. Çünkü herkesle birdir.
O topluluk içindedir, toplulukla yer giyinir zevk alır ve davranır. Boşluk hissi, bu toplumun bu zamanın ve bu gündelik basitliklerin doyuramadığı ruhlarla işgili bir şeydir.
Kaçma hissi, yalnızlık hissi ve bu kaçışın tepkisi olan aşk hissi onu taptığı ve anlaştığı taraflara doğru çeker. Yöneldiği yer, kendisine layık olan ve kişiliği ile uygunluk arzeden yerdir.
Bir ruhta yalnızlık ve aşk hissi, bu ruhun gelişmişliği oranında daha güçlü daha şiddetli be daha ıstırap verici olur.
İnsanın derdi, aşkın insanın derdi, yalnızlık ve aşktır
İnsan’daki dualizmDin
“<İnsani> mefhumunun insanın aklında birbirine hemen hemen zıt iki mana uyandırdığına işaret edelim. “Biz insanız” demek, biz günah işleriz, zayıfız, cismaniyiz demektir. “İnsan olalım” ise bizim daha yüksek bir varlık olduğumuzu, bazı yüksek taahhütlerimizin bulunduğunu; bencil olmamamız, insanca hareket etmemiz gerektiğini hatırlatan bir çağrıdır. Hz.İsa “ Sen insani olan tarafı düşünüyorsun” diye Petrusu azarlarken, insani olanın karşısına ilahî olanları koyuyordu. Hümanizm, insan kelimesinden türetilmiştir ve daha yüce oşan, ahlakî hususları ifade eder. “İnsan” adı altındaki bu mefhumların bu iki türlü manası, insan tabiatinin ikiciliğinin bir neticesidir. Bu düalizmin bir tarafı “dünyevi”, öteki ise “ uhrevi” dir.
Kitabın iyi bir türkçeyle yazılması dışında cazip bir şeyi yok, bir iki alıntılık cümle, konu desen olay örgüsü desen, boşa okudum diyebilirim, klasiklerden çıkıp günümüz romancılarını okuyayım demiştim ama hiç çıkmamalı o deryadan.
