“Bütün bu insanlar birbirlerine açılmakla, aynı fikirde olmanın verdiği mutluluğu bölüşmekle geçiriyorlar zamanlarını. Anlamıyorum Tanrım, hepsi birden aynı şeyleri düşünmeye neden bu denli önem veriyorlar."
"Birisini sevmeye kalkışmak, önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin. Enerji, kendini veriş, körlük ister. Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden sıçramanın gerektiği bir an vardır. Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan."
Siz insanlar diye haykırdım, herhangi bir şeyden söz ederken bu yanlıştır, bu doğrudur, bu iyidir, bu kötüdür diye kestirip atmadan yapamazsınız bir türlü.
Bu ne demektir?
Herhangi bir olayın asıl nedenlerini araştırdınız mı hiç?
Bu olayı doğuran, önüne geçilmez hale koyan sebepleri arayıp buldunuz mu?
Eğer bunu yapsaydınız, hükümlerinizde bu kadar aceleci olmazdınız...