Evlenmek, bir aile kurmak, doğmak isteyen bütün çocukları kabullenmek, bu güvenilmez dünyada onları var etmek ve hatta biraz da yol göstermek benim inancıma göre bir insanın ulaşabileceği en yüksek noktadır. Onca insanın bu noktaya görünürde kolayca varabilmesi tersini kanıtlamaz, çünkü birincisi bunu fiilen çok kişi başaramaz, ikincisi de sayıları az olan bu kişiler çoğunlukla bunu "yapmazlar", başlarına gelir bu durum; gerçi en yüksek nokta değildir bu, ama yine de çok büyüktür, çok onurludur.
Muhtemelen kalıtımsal olarak tembel değilim hiç, ancak yapabileceğim bana göre bir iş yoktu. Yaşadığım yerde dışlanmış, işi bitirilmiş, mahkum edilmiş, yenilgiye uğramıştım, başka bir yere kaçmaksa beni aşırı zorluyordu; ama iş değildi bu, çünkü söz konusu olan küçük istisnalar dışında benim güçlerimle erişemeyeceğim olanaksız bir şeydi.