" Öldüğüm gün, taşınırken tabutumun,
Acı duyacağımı sanma bu dünyanın ardından,
Ağlayarak ;yazık oldu, diye konuşma,
Kayıp dediğin, sütün kesilmesidir.
Yol olmayacağım mezara konduğum vakit,
Yok oluyorlar mı batınca güneş ve ay?
Ölüm sandığın şey aslında doğuştur,
Zindan gibi görünür mezar, oysa ruh özgürlüğe kavuşur,
Hangi tohum büyümez ekilince toprağa?
İnsan tohumundan şüphen mi var yoksa? "
"Dünyaya mutsuz insanlar getirmemek için kullanmayacaksam, niye akıl verilmiş o zaman?"
...
" Dünyaya gelmedikleri için en azından mutsuz olmazlar, oysa mutsuz olurlarsa bunun tek suçlusu ben olurum."