Oncelikle aşık olan bir erkek, tabiatı gereği hercai; buna mukabil bir kadın, Vefakar olmaya eğilimlidir. Bir erkeğin aşkı belli bir dönemden, yani tatminine eriştikten sonra hissedilebilir derecede azalır; neredeyse başka her kadın onu sahip olduğundan daha fazla cezbeder, değişikliği arzular, halbuki bir kadının aşkı karşılık gördüğü andan itibaren artar.
Dedemin öģrettiģi çok eski bir Arap şiiri geliyor aklıma: "Asil insanların en çok neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir."