“Eğer insanlar zihinlerinde hep geçmiş acıları canlandırmasalar ve hallerinden memnun olacaklarına, geçmişin hesabına dalarak sürekli sıkıntılarını tazelemeseler, kuşkusuz şimdiki gibi acı duymazlardı.”
Birine duyulan aşk, ancak bu kadar yoğun olabilir.
Okurken hiç sıkılmadım ve Ahmed Arif’in umuduna, umutsuzluğuna, mutluluğuna, mutsuzluğuna, hayat yorgunluğuna şahit olurken aslında hayatın ne kadar basit olduğunu düşündüm.
Tek istediğimiz şey sevmek ve sevilmek aslında.
Son nefesimizi verirken ne yaptığımız işi ne de hayatımızdaki, yaşarken çok ciddiye aldığımız o anları hatırlayacağız.
Tek hatırlayacağımız şey sevdiklerimiz olacak, ya da belki bizi hiç sevmeyenler.
Okuyunuz.
Leylim LeylimAhmed Arif · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201318,6bin okunma
“Kimselere kendi adıma kinim, nefretim yok. Sade insanoğlunun niçin bu kadar alçaldığını, niçin bu kadar budala olduğunu hala anlayamadığıma yanıyorum.”