Gökyüzü
@dsu_
—İnsan ulaşamadığı her şeyin ‘delisi’
ulaştığı her şeyin ‘nankörüdür’
Pablo Neruda
Kalpleri açgözlülüğün derin çukurlarına gömülü iken, gözlerini sık sık göğe kaldıran papazlar gördüm.
Tanrılarından çok uzakta ve gerçek duyguları uykuya dalmışken, atılganlıklarını kullanarak, sözlerle kur yapan erkekler gördüm.
Aldatıcı ve ikiyüzlü boş laflarıyla ticaret yapan yasa adamları gördüm.
Temiz yürekli ve safdil canlarla oynayan hekimler gördüm.
Reklam
Tilki gibi kurnaz rahipler gördüm; ruhun eğilimlerine karşı fesat çeviren sahte mesihler ve bilgeliği imdada çağıran insanı gördüm,
Aşkın ve nefretin insan yüreğiyle oynadığını gördüm: Aşk, onun kusurlarını gizliyor, alçakgönüllülük şarabıyla onu sarhoş ediyor, dilini övgülerle, pohpohlamalarla çözüyordu; nefret ise onun düşmanlık duygularını körüklüyor, hakikate karşı kör, doğru söze karşı sağır ediyordu onu.
sordum ona: ‘sen ey tanrıların kızı, gençlik nereye gitti?’
Yeryüzünü gördüm oradan, onu kaplayan her şeyin, bir kitabın sayfaları gibi gözlerimin önüne serildiğini, yeryüzü sakinlerinin sırlarının da, o kitabın satırları gibi bana açıldığını gördüm. İnsanoğlunun sırları üzerine, hayatın simgeleri üzerine sorulara dalıp gitmiştim; sonunda da gördüm hepsini. Ah! Keşke görmez olaydım!
o zaman sordum: ‘söyle mutlu gençlik, sen benim yanındayken Tragedya ne ister benden?’
oda şu karşılığı verdi bana: ‘o sana yeryüzünü ve onun acılarını göstermek için geldi, çünkü acıyı, hüznü hiç görmeyen, sevinci ve mutluluğu gördüğünü ileri süremez.’
Reklam