"Seni sevdiğimin yarısı kadar seviyorum onu. "
" Evet, seviyorsun.Bir gün, her şeyi olduğu gibi kabul etmeyi öğrendiğinde, onu çok seveceksin üstelik."
"Doğru mu söylüyorsun?"
"Yemin ederim. Bir gün onu olduğu gibi seveceksin. Çünkü insanlardan verebileceklerinin çoğu istenmez "
"Yer... Gök...Su..." diyordum.Daha çok, varlığını yalnızken duyduğumuz arkadaşlardı onlar... Mutlu gözlerle bakınca, tabiat da bir yoldaş değil midir? Belki de, belki de... Kendi içimiz bile!