Herkese merhaba Serinin üçüncü kitabıyla geldim. Anné'i büyürken okumak, sanki yıllardır tanıdığım bir arkadaşın hayatına uzaktan eşlik etmek gibi geliyor. Onun hayal gücü hiç eksilmese de yaşadıkları zamanla olgunlaşıyor; sevinçleri kadar kayıpları da derinleşiyor. Belki de bu yüzden Anné'i sadece çocuk edebiyatının bir karakteri olarak görmek haksızlık olur. Her kitabında bana umut etmeyi, değişmeyi ve hayatın sıradan anlarında güzellik bulmayı yeniden hatırlatıyor ve bu bana çok iyi geliyor.
Serinin bu kitabında Anné artık Green Gables'tan ayrılıyor. Üniversite hayatına, yeni arkadaşlıklarına uyum sağlamaya çalışıyor. Sınavlarla, gezilerle, edindiği dostluklarla hayatı daha da renkleniyor. Aşk hayatı da tabii. Kendi yakın arkadaşı Diana'nın düğünü, etrafındaki herkesin yavaş yavaş evlenmesi onu etkilese de çizgisinden ve kendi isteklerinden vazgeçmemesi bana daha da yakın hissettiriyor.
Ve elbette Gilbert Blythe Duygularını asla çözümleyemeyen Anné'nin son dakikalarda kendine gelişlerini okurken hayatın gerçekçiliği daha da anlamlı hale gelmeye başladı. Neyse ki sonunda doğru kararı verdi karakterimiz.
Kitapta yetim kızımız anne ve babasının evine giderek yarım kalmadığını da derinden hissediyor.
Bu kitap bana bir kez daha gösterdi ki mutluluk sadece büyük olaylarda değil; dostluklarda, paylaşılan bir sofrada, güzel bir manzarada ya da sevdiğin insanlarla geçirilen sıradan bir günde de saklı. Anné'in dünyasında umut, iyilik ve hayal kurmak hiçbir zaman değerini kaybetmiyor. Belki de bu yüzden seriyi okumaya ara versem de tekrar döndüğümde umutla devam ediyorum.
"Gülümsediğimiz sürece hayatın yaşamaya değer olduğuna inanmaya çalışıyorum sanırım."
"Bence çoğumuz aslında istemediğimiz şeyler için dua ederiz çünkü yüreğimize dikkatle bakacak kadar dürüst
söze nasıl başlamalı..Hayata Dair
Bosna'm... Güzel Bosna'm... Kalbimde ayrı bir yeri var. Nasıl İstanbul, Mekke, Medine veya Kudüs denince kalbim biraz daha hızlı atıyorsa Bosna deyince de öyle... Osmanlı'ya olan bağımızın bize yansıyan bir tezahürü olsa gerek...
Kitap okumayı ne kadar seven biri olsam da kısa sürede çok fazla sayfa okuyabilen biri değilim normalde. Ancak erkek kardeşim dün akşam elinde abla bak okul kütüphanemizden ne aldım, Bosna hikâyesiymiş deyince elinden kaptığım gibi okumaya başladım bu kitabı. Sabah namazına kadar yarısından fazlasını, gün içinde de tamamını bitirdim 600 küsür sayfanın.
Bu kadar hızlı okumamın sanıyorum ki iki temel sebebi var: İlki kitabın edebi dili bence ağır değildi, aynı kelimeler ve cümleler çok defa tekrarlandı, bu kitap için yapabileceğim en temel eleştirilerden biri de bu olabilir. Öbür yandan pek çok insanın da okuyup daha iyi anlamasına vesile olabilecek ayrı bir avantajı da olabilir bleki okuma hızı sağladığı için fakat edebi dilin iyileştirilmesinin duyguyu daha iyi geçirebileceğini de düşünüyorum.
İkinci sebebi ise güzel bir sevdanın iziyle başlayan kitap öyle büyük ve tarifi zor acılarla devam etti ki iyi bir şey okuyabilmek için bir bölüm daha bir bölüm daha diyerek ilerleyip durdum. Bir süre sonra acaba okumayı bıraksam mı dedim iyi hiçbir şey olmayacak korkusuyla ve okuduklarımın kalbime ağır gelmesiyle... Ama öyle kötü yerlerde bırakmanın ilerlemekten daha çok beni üzeceğini düşündüğüm için hızlıca sonuna gelmeye çalıştım. Onlarca zulüm, ihanet, tecavüz, ayrılık, ölüm... Kalbim paramparça, aklım hayretler içerisinde okudum. Sonu bir nebze olsun iyi bir iki nokta içerse de yaşanan onlarca acının izini geçirmiyor elbette...
Yine de okuduğum için mutluyum çünkü sevmek iddiası tanımak için çabayı da beraberinde gerekli kılar. Ve ben de sevdiğimi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öncelikle Yazarımıza sonsuz teşekkürlerimi sunmak istiyorum bizleri bu satırlarda buluşturduğu için, tarih boyunca süregelen bütün bu kavgalar ve masum insanların en çok zarar gördüğüne şahit olduğumuz fakat elimizden gelenlerin kısıtlı olması hasebi ile sadece dua edebiliyor olmamız ne kadar üzücü, tarih her daim tekrardan ibaret bu da bizlerin ders almadığı sonucuna ulaştırıyor maalesef, o günlerde Bosna'm şimdi ise Filistin' im dualar devam ederken gözyaşlarımız dinmiyor, dindir Allah'ım...
sıfır beklentiyle on üzerinden on bir deneyim yaşamak1000Kitap
Selamlar, bu kitap hakkında konuşmaya ihtiyacım var. Çünkü hem en güzelinden ters köşe yedim, hem ağladım ve bittiğinde de öyle bir boşluğa düştüm ki anlatamam...
İncelemede spoiler olmaz diye düşünüyorum yani gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz.
Şimdii konumuzla bir başlayalım. 6 genç arkadaş bahar tatili için 9,5 metrelik bir karavanla yola çıkıyorlar. Ama kamp alanına giderken yanlış yola giriyor ve kayboluyorlar. Önce bir tekerlekleri ardından da hepsi patlayınca bunun bir tesadüf olmadığını anlamaları çok uzun sürmüyor. Bu 6 gencimiz dışarıda bir keskin nişancı varken 9,5 metrelik karavana hapsoluyorlar. Keskin nişancının aralarından birinde olduğunu söylediği ve istediği bir sır var ve bu sırrı verene kadar oradan çıkamayacaklar. (Yani en azından canlı çıkamayacaklar.)
Zaten konusunun bile yeterince ilgi çekici olduğunu düşünüyorum. Üstüne gizem gerilim türünde olan bu roman beni hem gerdi hem de yoğun bir merak hissi yaşattı. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ama kurgu ve yazım dilini çok başarılı bulduğum için 
İyi Bir Kızın Cinayet Rehberi serisini de mutlaka okumak istiyorum.
Düşüncelerime gelirsek eğer... Bu kitabın orjinal baskısında adı "Five Survive" ve bu baskısının arka kapağında da bahsedildiği üzere biz bir karakterimizi kaybedeceğimizi bilerek okuyoruz. Bu da açıkçası okurken ki gerginliğimi ve merakımı arttırdı. Sürekli kendime birinin öleceğini ve çok bağlanmamam gerektiğini hatırlatsam da öyle bi bağlandım ki karakterlere... bu da benim hatam. Laf onlardan açılmışken karakterlerden de bahsetmeden geçmeyelim (karakterler hakkında kitabın sonundan, kaybettiğimiz karakterden ve sırdan bağımsız olarak düşüncelerimi belirteceğim yani tamamen spoilersız):
Ana karakterimiz Red, düşünceleri çok karmaşık ve mental anlamda zor dönemler geçiren bir karakter. Zihninin içine
İyi Bir Kızın Cinayet Rehberi serisini de mutlaka okumak istiyorum.
Düşüncelerime gelirsek eğer... Bu kitabın orjinal baskısında adı "Five Survive" ve bu baskısının arka kapağında da bahsedildiği üzere biz bir karakterimizi kaybedeceğimizi bilerek okuyoruz. Bu da açıkçası okurken ki gerginliğimi ve merakımı arttırdı. Sürekli kendime birinin öleceğini ve çok bağlanmamam gerektiğini hatırlatsam da öyle bi bağlandım ki karakterlere... bu da benim hatam. Laf onlardan açılmışken karakterlerden de bahsetmeden geçmeyelim (karakterler hakkında kitabın sonundan, kaybettiğimiz karakterden ve sırdan bağımsız olarak düşüncelerimi belirteceğim yani tamamen spoilersız):
Ana karakterimiz Red, düşünceleri çok karmaşık ve mental anlamda zor dönemler geçiren bir karakter. Zihninin içineözgür mü irade
Allah korusun bir gün yolunuz mahkemeye düşerse dua edinde hakimin karnı aç olmasın hele öğle yemeğinden hemen önceye denk gelirseniz yandınız gitti yada tam öğle yemeğinden sonrasıysa işte talihin size güldüğü gündür,düşüncelerimiz davranışlarımız kararlarımız ve altında yatanlar harika bir kitap
Bu kitabın asli yazarı Sadreddin Konevî, İbnü'l Arabî'nin en önemli eseri olan Fusûsü'l-hikem'in bir şerhini yazmış ancak çeviriyle, dipnotlarıyla ve açıklamalarıyla elimize ulaşan şeklini kazandıran Ekrem Demirli. Bu nedenle içerik dışında, yazara dair değerlendirmeyi Ekrem Demirli üzerinden yapacağım.
Kitap, genel olarak varlık mertebelerini ve İnsan-ı Kâmil olgusunu 27 peygamberin öne çıkan karakteristik özellikleri, hikmetleri çerçevesinde ele almakta. Her bir peygambere, kronolojik sıralamadan bağımsız olarak birer Fas (öz) başlığı altında yer verilmiş.
Her bir peygamberin kendilerine tahsis edilmiş bölümde öne çıkan hikmet türü (parantez içindeki metin) ve bu peygamberin öne çıkan hususiyeti şu şekilde:
Hz. Âdem (İlâhî hikmet): İnsanın, kâinatın ve varlığın özeti (mikro-kozmos), Allah’ın yeryüzündeki halifesi olma durumu.
Hz. Şît (Nefesî hikmet): Allah’ın hibeleri, ihsanı ve varlığın sürekliliği.
Hz. Nûh (Sübbûhî hikmet): Tenzih (Yaratıcıyı dünyadan soyutlama) ve teşbih (benzetme) arasındaki denge.
Hz. İdrîs (Kuddûsî hikmet): Yücelik, ulviyet ve feleklerin ruhaniyeti ile olan bağ.
Hz. İbrâhim (Müheyyemî [sevgide aşırılık] hikmet): fenafillah (kulun Allah'ta son bulması), ilahî aşk ve dostluk.
Hz. İshak (Hakkî [doğruluk, gerçeklik]): Hakikat ve keşif yoluyla elde edilen bilgi; rüya tabiri.
Hz. İsmail (Alîyye [yükseklik] ve Rıza [Allah'ın rızasını gözetme, Allah'ın takdirine razı gelme]): Teslimiyet ve rızanın zirvesi; nefsin kurban edilmesi.
Hz. Ya'kûb (Ruhî [ruhânîlik] hikmet): Manevi hüzün ve sabırla gelen ruhsal derinlik.
Hz. Yûsuf (Nurîyye [nûrânîlik] hikmeti): Hayal alemi (Misal alemi) ve bu alemin nurlar üzerinden tecellisi.
__Hz. Hûd (Ahadî [birlik, ehadiyet] hikmeti): Her şeyin Allah’ın kontrolünde (perçeminden
