naz
@duechic
32 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
insan ol! (spoiler)
Bu romanı okurken zihnimde pek çok soru oluştu. Belki yeterince zeki olmadığım için bazı sembolleri tam olarak kavrayamadığımı düşündüm; çünkü anlatılanları sezebiliyor olsam da onların neyi temsil ettiğini açık biçimde anlamak benim için oldukça zor oldu. Hatta kimi soruların cevabını yazarın kendisi verse bile, zihnimde tam olarak yerine oturmayacakmış gibi hissediyorum.
Örneğin Ferruhlika neden kadınlardan kurtulmak istedi?
Mehdoht’un kendisini bir ağaca dönüştürmesi, ağaç olması ve insan sütüyle beslenmesi hangi anlamları taşıyor? Neden sonda tohuma dönüşüp dünyaya karıştı mesela?
Zerrinkülah neden erkekleri kafasız olarak görürken sadece bahçıvanı kafası olarak gördü? Hamile kaldığında neden kristale dönüştü; neden bir nilüfer doğurdu ve doğum sırasında neden ışık saçıyordu?
Faize neden Emir'le evlendi?
Farruhlika’nın romanın sonunda Merihi ile evlenmesi ve Merihi'nin, Ferruhlika'nın tüm hayallerini gerçekleştirmesi ve Farruhlika'nın sadece "başarılı erkek"in yanında ona eşlik edenbir kadın olması belirli ölçüde anlaşılabilir görünse de, ressamın konumunu çözümleyemedim. Ferruhlika neden ressama para vererek onu Paris’e gönderdi?
Şiir son derece etkileyici olmasına rağmen Munis neden beğenmedi, neden sürekli kulp taktı? “Altından saray” neyi sembolize ediyor?
Munis’in çöle gitmesi ve bu yolculuktan sonra öğretmen olması nasıl bir dönüşümü ifade ediyor? Munis'in iki defa ölmesi dirilmesi ve insanların akıllarını okuyabilmesi neyi temsil ediyor?
Bahçıvan figürünün bütünüyle neyi temsil ettiği de benim için belirsiz kaldı. Özellikle romanın sonunda nilüferin içine girip dumana dönüşmeleri, anlatının sembolik yönünü daha da derinleştiren fakat anlamlandırması güç bir sahne olarak karşıma çıktı.
Belki de tüm bu unsurlar, anlatının masalsı bütünlüğünü kurmak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hüngür hüngür ağladım…. Biliyordum bu arada. Neyi bildiğimi bilmenizi istemem. Yazarın hakikat kavramı üzerinde bu denli durması ve Cuyon karakterini bu şekilde tasarlaması takdire şayan.
SPOILER İÇERİYOR!
Kitabın sonunun bu kadar ucu açık olması beni açıkçası hayal kırıklığına uğrattı. Eserin popülerliğinde yayınevlerinin ve yazarlık sektörünün karanlık taraflarını, çökmüş bir medeniyetin altındaki ahlaki çürümeyi ve delirme hâllerini yansıtan yapısının etkili olduğu hissediliyor. Fakat beni asıl sarsan, June’un sesini duyurma arzusundaki bitmeyen hırsı ve bir yalana bu kadar sıkı tutunabilmesiydi. Tüm bunlara yönelik sert bir eleştiri getirilebilir; ancak en çok şaşırdığım, bu hırsla ölen arkadaşının eserini çalacak kadar ileri gidebilmesi ve bunun üzerinden yükselmeye cüret etmesiydi. Her sayfanın bir öncekinden daha da şaşırtıcı olması bu duyguyu sürekli diri tuttu.
June, Athena’nın kitabını çalıp kendi eseriymiş gibi yayımlatmasaydı aralarındaki bağ bugün olduğu kadar yoğun bir hâle gelmeyecekti. Taslağı o gün yanında götürmese hikâyenin yönü tamamen değişebilirdi; belki daha sağlıklı bir yoldan ilerleyip yalnızca Athena’yla paylaştıkları anılara dayanan bir kitap yazardı. Onca acı çekmek zorunda kalması uzun süre düşünmeme sebep oldu. Yine de hikâyenin temel kırılması bu olduğu için alternatif bir senaryo tam olarak yerli yerine oturmuyor.
Ayrıca kitabın içerisinde oldukça fazla teknik kelime bulunuyordu. Böyle okurken insanı sözlük açmaya iten kitapları seviyorum.
Okurken sık sık sözlük açtıran o zengin ve araştırma gerektiren dilini sevdim.
Akıcı, sürükleyici; birçok açıdan nefesini tutturup her sayfada sona daha çok yaklaştığını hissettiren, insanı diken üstünde tutan bir anlatıydı. Bu yönünü gerçekten sevdim. Hatta bu özelliğiyle —belki şaşırtıcı gelecek ama— Suç ve Ceza’yı andırdığını bile söyleyebilirim.
Tüm bu yaşananlar, ünlü olma isteği taşıyan kişilerin çoğu zaman bu yükü kaldıramamasının ardında aslında bu sorumluluğa hazır
Kitap bir yandan çok bilimsel bir yandan da macera doluydu. Her sayfayı "Acaba bir sonraki sayfada ne olacak?" diye merak ederek okuyorsunuz. Eski insanların neler yaşadığıyla, be zorluklara katlandığına dair birçok fikrim oldu. Herkese öneririm.
Kitabı beğendim. Hepinize tavsiye ediyorum. Selma birçok açıdan Lana del Rey'e benziyor. Beyaz elbisesi ve hüzünlü bakışları bana bu benzetmeyi yaptırdı. Çok hüzünlü bir kitap. Ama kitaptaki çoğu sorunlara en az 7-8 tane çözüm bulunabilirmiş. Puanım 7.5 ama öyle bir seçenek olmadığı için 8 verdim.
