Dum taka dum bunu bir daha duy
Hasetle yürümek en kötü huy
Kendine el uzat kendini duy
Duy bunu duy Kendini bul
Şeytan hain insan alim ve de
Sevgi daim nefret andır
Hayat yükseltir günü alçaltır
Kimi zaman herkes alçaktır
Sansar Salvo-Dum Taka Dum
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Nec faz esse ulla me voluptate hic frui
Decrevi, tantisper dum ille abest meus particeps
Onunla her şeyi paylaşmak zevkinden yoksun kalınca,
Hiçbir zevki tatmamaya karar verdim."
Terentius
Terentius2:21Duygu ve Düşünce
-dum.
Bazen durup dururken aklıma düşüyorsun İstanbul. Ne bir fotoğrafın görüyorum ne de senden bahseden oluyor; yine de bir yerden çıkıp geliyorsun işte. Gariptir, insan bir şehri değil de bir ruhu özleyebilirmiş. Sende bıraktığım şey nedir, senden bana kalan nedir, ben de bilmiyorum.
Sana dair hatırladığım şeyler manzaralar değil artık. Daha ziyade bir hissin kendisi... Akşam üstü Haydarpaşa'ya akseden o mahzun hali, denizin üstünde gezinen o eski zaman sessizliği, sokak aralarına sinmiş o vakur hava... Sanki her köşende başka bir asrın hatırası vardı. İnsan yürümüyor da bir hâtıranın içinden geçiyor gibi oluyordu.
Şimdi adını işitince içimde tarif edemediğim bir iştiyak uyanıyor. Kavuşmak mı isterim, yoksa yalnızca seni hatırlamayı mı severim, onu da bilmiyorum. Bildiğim tek şey şu: Bazı sevgiler insana ait değildir. Bazı sevgiler bir şehre, bir devre, bir ruha duyulur. Sen de benim nazarımda biraz öylesin İstanbul. Uzaklaştıkça silinmedin; bilakis daha derin, daha müphem, daha aziz bir hâl aldın. Ve ben bugün bir kez daha Yahya Kemal'i anladım:
"Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,
Tanbûri Cemil Bey çalıyor eski plâkta.
Birdenbire mes'ûdum işitmek hevesiyle
Gönlüm dolu İstanbul'un en özlü sesiyle."