Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Gerçek tıpkı ışık gibi,insanın gözünü kör eder.”
Serdar ZAMAN
Sıla Zaman
Gerçek bir nurdur kimi insana
Gönül köprüleri kurar Tunadan Viyanaya
Bazen bir tebliğ bazen hakikattir anlayana
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Düşman Tuna'yı atladı Karakolları yokladı
Osman paşanın kolunda toplar patladı
İyiler güzel amel sahibleri alır mükâfatı
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Osman paşa binler yaşa askerinle
Ben kurbanım gerçeği söyleyen dillere
Bir destan yazdık plevnede malazgirtte
Cenabı Hakkı zikrettik koşuyoruz zafere
Osman paşa Ya Hak diyip vurdu kılıcını
Kendi öldü Osman paşa namı kaldı
Batıl olana Tuna Nehri açarmı kollarını
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Kul Nefsani derki fatihalar okuyalım
Şanı büyük o zaferlerimizi bizlerde analım
Hak yoldan gerçekten ayrılmayalım
Sıla Zaman
Gerçek bir nurdur kimi insana
Gönül köprüleri kurar Tunadan Viyanaya
Bazen bir tebliğ bazen hakikattir anlayana
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Düşman Tuna'yı atladı Karakolları yokladı
Osman paşanın kolunda toplar patladı
İyiler güzel amel sahibleri alır mükâfatı
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Osman paşa binler yaşa askerinle
Ben kurbanım gerçeği söyleyen dillere
Bir destan yazdık plevnede malazgirtte
Cenabı Hakkı zikrettik koşuyoruz zafere
Osman paşa Ya Hak diyip vurdu kılıcını
Kendi öldü Osman paşa namı kaldı
Batıl olana Tuna Nehri açarmı kollarını
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Kul Nefsani derki fatihalar okuyalım
Şanı büyük o zaferlerimizi bizlerde analım
Hak yoldan gerçekten ayrılmayalımGraham Bell yapacağın işe...
Ben en güzel mektupları mı sana yazdım. Yağan yağmurlardan bahsettim satır satır. Senin kokunu taklit ederdi toprak. Ağaçlar senin gözlerine benzemek için yeşilin en yeşili ile süslerdi kendini. Bizim sokaktaki kedinin yavrularından bahsettim sana 7 yavrusu olmuş ikisi sarı biri duman rengi gerisi de sokak kedisi rengindeydi. Bazen de yorulurdu kelimeler sadece özledim yazardım üç noktayla biten.. Kafka değildim bekli ama en az milanaya yazılan kadar mektuplar yazdım sana..
Evet şu an Sümela Manastırı geziyor olabilirdik bi Karadeniz turu yapıp.
Kara duman da çalardı Resul Dindar'dan.
youtu.be/6AYpfKVO9AU?si=...
Buz gibi karanlığın içinden sıyrıldığımda ,etrafımda olan ,kalan ne varsa gözlerimle seçmeye çalıştım .Ayaklarım kaynaşıp tek bi ayağa dönüşmeden önce nerde olduğumu anlamaya çalıştım.Gözlerim birbirinin içine girip tek gözle etrafımı izlediğim şu andan önce ne zaman ve nerde eskisi gibi gözlerimi çoğul eki ekleyerek kullanabiliyordum.Parnaklarım,ya parmaklarım,kollarım birleşince hepsi aynı yere sıkıca bağlanmış gemici düğümüne dönüşmeden önce nerde ve neyi ve nasıl hareket ettirebildigimi düşündüm .
Karanlık,ışık kör.Yavan.Dilim kuru.Nefesim donuk.Eğri bi yer.Altı da üstü de karmaşa .Sesler tok.Verilenler alınmış .Soğuk,eser,ayaz.Titreyerek ancak ısınabildigim bi yer.Işık yokun da uzağından ulaşmaya çalışıyor.
Yürüyemiyorum,kalkamıyorum bile .Burası neresi.Kimin içindeyim,kim benim içimde.Çoklardan teklere düşmüş bedenim.Ruhum,ya o nerde.Sessiz.Kulaklarım,kulağım bekliyor.Yamulmuş bi soba.Ateşi yok koru yok.kahverengi.masanın bacagı kırık.sandalye ayaksız .soba hem ateşsiz hem borusuz.Dumanı yok.Duman nerde,kor nerde,ateş nerde.
Örümcek yanımdan geçen.Uzansam .Uzanabilsem.Elim yok.Tutsam.Tutabilsem canım yok.
Bi şey duvardaki.Görsem.Görebilsem.Gözüm yok.Gözümde ferim yok.
Bi ses dışımda.Duysam.Duyabilsem.Kulagim yok.kulagimda sesim yok .
İçerde şimdi.korksam.korkabilsem .Ruhum yok.ruhumda içerdeki yok..
Budanmış sakallarimla birlikte ,saçsız başımın kenarından yavaş yavaş süzülen kan dudaklarıma değmeye başladı bile.
Kalkmaliyim .O gidince kalkıp ,bende gitmeliyim.Bu herşeyiyle körleşen beni yeniden iki ayak üstüne ,iki göz üstune ,iki kulak ,iki el ,iki ayak üstüne dikmek için gitmeliyim,tamamlayanıma gitmeliyim.Yarımı yarama katmak,yarama yarımdan bakmak için kalkmaliyim.o gidince
Karanlık ,kaybolması zor,belki uyuyunca,uyu hadi...