Yalan gerçeğe böylesine benzerse kim gerçek mutluluğa yürekten inanabilir ki? Kendimi bir uçurumun kenarında yürüyormuş gibi hissediyorum. Sanki binlerce insan toplanmış, beni aşağıya çekmeye çalışıyor.
Üstüme çöken bu kasvetli hüzünle kimi zaman baş edebiliyordum, ama bazen de ruhumu saran ihtiras kasırgası, bir yürüyüşe çıkarak ya da mekan değiştirerek dayanılmaz duygularımdan biraz olsun sıyrılmanın yolunu aramaya itiyordu beni.