Savaş kaybetmek, cepheye gitmemiş olanlar için bile ağır bir tokat gibidir.
Öyle tokattır ki yanağından başka her yerin acır.
Kalbin, beynin, ciğerlerin.
İhtiyaç için çocuk dünyaya getirmek yanlış bir şey, yalnızlığını hafifletmek için çocuğu kullanmak yanlış, insanın kendisine benzer bir kopya çıkarmayı kendine amaç edinmesi yanlış, sanki spermler bilincini taşırmış gibi!
Zamanın hep var olduğunu, sonsuza dek geriye uzandığını düşünün. Böyle sonsuz bir zamanda, dünyayı oluşturan bütün olayların yeniden bir araya gelişleri, sonsuz kereler kendilerini yinelemeleri olmuyor mu?