“Acıdan ve yalnızlıktan kaçış yoktu. Pıhtılaşmış anılarımla birlikte gün geçtikçe yaşlanan bedenimin içinde kaldığım sürece, ömür boyu kendime mahkûmdum.”
“Hayatımda ilk kez biri beni ellerimden tutarak, beni anlayarak, gerçekten bana bir şey anlatmaya çalışarak konuşuyordu. İlk kez biri kendinden bahsetmek için konuşmuyordu benimle. Buna çok alışkındım ki. Birine ufacık kendimden söz etsem, hemen sohbetin onun dünyasına dönmesine o kadar alışkındım ki. Kimse gerçekten dinlememişti beni; herkes konuşmak için kendi sırasının gelmesini bekliyordu.”