Yalanlar söylerdi sana insanlar, hem de senin ellerinden tutup yaşadığın kâbustan kaçmak istediğin insanlar. Yalanlar söylerlerdi hem de gözlerinin içine bakarak, seni yabancı sandığın ama yüreğinin yakından tanıdığı insanlar.
Sense onların yalanlarına kendi doğrularınmış gibi inanırdın.
Onlar bütün gün o yaraları açarlardı, ben de bütün gece karanlıkta dikerdim. Belki gerçek bir iğne ve iplikle diksem bedenimi daha az acıdı biliyordum,