bazen yapmak istemediğimiz şeyler yapmak zorunda kalırdık, sırf önceden çizdiğimiz sınırların gerisinde; önceden verdiğimiz kararlara sadık kalabilmek için. insan eğer, tercihini koruyamayacak ve yalnızca zayıfların yapacağı bir şekilde zihninin ona oynadığı oyunlara yenik düşecekse zaten düşe kalka ne kadar yaşayabilecekti ki?
açık yaralar görünmez değildi, önünde sonunda fark edecekti. yara bandı tutmayan izleri, görmesine ramak kalmış bir insanın gözünün önüne tutmak da yapabileceğim en cesur hamleydi.