göz altı yalnızlığı
@dusha
beni anlamalısın. çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.
öğrenci
31 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
gerçi dışarıya çıkmama izin verilmiyordu, kaçarım diye korkuyorlarmış; ama ne çıkar, tekmil bakımevi, hatta kapının önündeki tüm avlu benimdi, bu da bana yetiyordu.
her gün cehennemi yaşarlar da, kahırlarını hiç yakınmadan içlerine atarlar.
ama kimse farkında değilken bile güçlüğe göğüs gerebilen; yüreklendirecek arkadaşları, acıyacak dostları olmamasına karşın ya da bahtsızlıklarını hafifletecek en küçük bir umudu yokken bile sakin kalabilen ve umursamayan, gerçekten yücedir.
Sonuçta dünyanın bütün işleri aşağılıktır; başkalarının sözüyle,hiçbir tutkusu ya da bir gereksinimi olmaksızın,para,şan,şeref ya da bilmem ne uğruna didinen biri her zaman bir budaladır.
