Monolog - 13Din
Kendi ruhum, bedenimi tüm bu hayatların bulunduğu insan mezarlığında bırakıp düşler dünyamda kayboluyor; gerçekliğe dönüp dönemeyeceğini asla bilmeden.
Monolog - 12Alıntı
Kendimi, kaybolmuş ruhların arasında düşler ararken buluyorum. Oysa herkes bakıyor, kimse hissetmiyor. Bazıları ise hissettiği yanılgısına kapıldığını bile anlamıyor. Ve benliğim, bu hayatı her gün yaşamak zorunda kalıyor.
Seni düşler aldım
Uykularıma böldüm
Bölük pörçük gece yarılarında
Çaresiz bir özlemle kapına dayandım.
Gözlerini gördüm, gözlerim bulandı
Bir çocuk ağlaması koptu içimde
Yıkıldım, kaldırım taşlarına gömüldüm.
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş
İnsan acılarla kıvransa da
Ve o aşkta bir daha doğsa da
Dünyasını yeniden kursa da
Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar