Kitabın genel hedefi uyuşturucu batağına nasıl düşülür ve nasıl çıkılır bunu anlatmak ve insanlara yardımcı olabilmek, bana biraz basit geldi, Eylül’ün o yüksekten atan halleri kendine güveni ve sonra ilk karşısına çıkan teklife havada kapar gibi evet demesi, mesela “ aşkım eroini artık bırakma kararı aldım bu sefer kesin, o zaman akşam son kez şeyedelim ehehe” , gerçekten mi? En azından bi tık zayıf karakterli duruş sergilese bu kadar batmaz ama karakterimizin çok güçlü ve iradeli bi duruşu var sözde.
En yakın arkadaşın eroinden ölürse bu seni eroinman olmaya nasıl teşvik edebilir, mantıken uzak durmaya karar vermek gerekir.
Kurgu beni sıktı çünkü Eylül’ü sevemedim.