Düşünen Koala
@dusunenKoala
Mazaka
15 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Zihnimdeki mahkemenin yargıcı olmak!Edebiyat
“Burada bulduğunuz bir kuşun kanadında çamur vardır; koparıp kokladığınız güzel bir çiçek iğrenç kokular yayar.”
Orası neresi?
Hapishane,
O dört tarafı yüksek duvarlarla çevrili yaşam alanı, belki kafes belki de nefeshane olarak nitelendirebileceğimiz mekan dahi insanın iç dünyasını simsiyah yaparken idamın etkisini düşünemiyorum.
Elbette suçluysa yapılanın bir karşılığı olmalı. Hakedilen bir karşılık. Ama idam konusu kesinlikle insanı çelişkiye düşüren, kabul edilmesi yada reddedilmesi gerçekten çok zor bir konu. Kitap, insana ben bu konuda ne taraftayım sorusunu sürekli sorduruyor. Kolayca bir taraf olmak mümkün değil.
“Onu tutunacak bir dalı, bir hamisi olmadan sokaklarda süründüğü çocukluğundan dolayı cezalandırıyorsunuz.”
Kilit cümlelerden birisi. Çünkü çocukluğu nasıl geçmiş, yıllarca nasıl bir psikolojik ve fiziksel gelişim yada olumsuzluklara maruz kaldığını bilmediğimiz bir bireyin son eyleminden dolayı idam mahkumiyeti kararını biz vermemeliyiz.
“İntikam almak bireyseldir, cezalandırmak Tanrı’nın işidir.” diyor başka bir sayfada.
“İntikam almak için cezalandırmak yerine iyiliğe yöneltmek için düzeltilmelidir.” yaklaşımı benim aklıma daha çok yattı.
Fakat çocuklara, kadınlara her türlü eziyet edenlere, vatana ihanet edenlere bir nebze olsun acıma duygusu yada rehabilitasyon isteği dimağlarda belirir mi? İnanın ben de belireceğini zannetmiyorum. O yüzden bunun devlet politikası olarak sisteminin iyice oturtulması en makulüdür sanırım.
Hem okuyorsun, hem düşünüyorsun.
Hem üzülüyorsun, hem de muhakeme yapıyorsun. Bazen de zihninde mahkeme kuruyorsun. Yargıç oluyorsun.
V. Hugo’nun bu eserdeki en becerikli yanlarından birisi de suçtan hemen hemen hiç bahsetmemesi. Uzunca bir süre adam ne yapmış da idama gidiyor sorusunu sordum fakat sonra anladım ki mesele o
Reklam
Poe’nin polisiyesiEdebiyat
Polisiye türünün ilk örneklerinden olduğu belirtilen bir eser. Tabiki günümüz polisiye-gerilim-cinayet türündeki kurgu ve akıcılığı hissedemedim. Belki öykülerin kısa oluşu da buna sebep olmuş olabilir.
Fakat Poe yolunu bu türde çizseydi kesinlikle çok başarılı olurdu. Çünkü o ışığı hissettiriyor, çözümlemeler, olaylara farklı pencereden bakışlar, okuyucuyu düşündürerek öykünün içine alma yeteneğini görebiliyoruz.
Herhalde şu ifade yanlış olmaz; polisiyenin ham haliyle bizi selamlamış, olgunlaşınca bambaşka olurdu.
Beklenti içine girmeden keyifle okumalar diliyorum.
Halusinasyon ama nasılEdebiyat
Tamamen tesadüf eseri kitap fuarında karşıma çıkan ve kısa süreli sohbet sonrası okuma hevesi gelişmesi nedeniyle aldığım bir kitap. Hayal kırıklığına uğradım mı? Hayır. Yazarın üslubu, dili sade, yorucu değil. Bilimsel yada teknik tabir ve terimler fazla değil. Dolayısıyla bu konuda kafa yorucu yada sıkıcı tarafı yok diyebilirim. Kurgusu güzel, özellikle konuyu yavaş yavaş dallandırması, karakter sayısının başlangıçta sınırlı olması adaptasyon açısından olumlu. Cinayetleri çözümlemek, katili bulmak adına merak seviyesi gittikçe artıyor. Heyacanlanmamak elde değil. Şok ve sürprizlerle karşılaşmak keyifli. Fakat sayfalar ilerledikçe ve özellikle sonlara doğru fazlasıyla çeşitlilik var, konu gereksiz uzatılmış. Bu da merakın yerine bıkkınlığın artmasına yol açıyor. Dolayısıyla kitabın daha erken bitirilmesi zirvede noktalamak anlamına gelebilirdi.
Okudugum ilk A Christie kitabı. Gayet akıcı, hiç yormayan, keyifli bir kitaptı. Sayfa sayısının da az olması nedeniyle Christie bu türdeki diğer kitapların arasına serpiŞtirerek devamlı tercih eDilebilir diye düşünüyorum.
