Omuzlarımızın ve düşüncelerimizin üzerinde ağır yüklerle bir hapishanede doğmuşuz; kesip atma imkanı bizi bir sonraki gün yeniden başlamaya teşvik etmese, tek bir günün bile sonunu getiremezdik…
Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur: En büyük zalimler, kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar. Acı, güç iştahını azaltmak şöyle dursun, onu azdırır; zihin de kendini bir soytarının meclisinde bir kurbanınkinden daha rahat hisseder; onu, bir fikir için ölünen gösteriden daha fazla tiksindiren hiçbir şey yoktur…
...Bu tür aşk gelir geçer ve daha sonra anımsamak güçtür, acı gibi. Günün birinde o adama bakar ve düşünürsünüz, Seni sevdim, ama cümlenin zamanı geçmiş zamandır ve bir merak duygusu dolar içinize, çünkü bu yapmış olduğunuz şey şaşırtıcı, şüpheli ve aptalcadır; dahası, dostlarınızın, o zamanlar neden bu konudan kaçındıklarını da anlarsınız.
Bazı insanlar bir tek kişiye aşık olma yeteneğini gösteremez, iki kişiye birden aşık olmadan duramaz, bu şekilde kendilerini özgür hissederler; sevdiklerinin birini bırakıp ötekine koşar, gerçek sevginin tüm sorumluluğunu asla üstlenemezler. İki sevgili demek bir bakıma hiçbir sevgili demektir.